Gaz ziemny

Gaz ziemny to w rozumieniu przepisów paliwo gazowe zaliczane do jednej z dwóch wskazanych kategorii: gazu wysokometanowego albo zaazotowanego. Ustawowa definicja obejmuje je niezależnie od postaci, w jakiej występują. Oznacza to, że pojęcie dotyczy gazu znajdującego się zarówno w stanie gazowym, jak i w innych stanach skupienia, w tym gazu ziemnego skroplonego, określanego jako LNG, oraz gazu ziemnego sprężonego, czyli CNG.

Takie ujęcie jest szerokie i koncentruje się na rodzaju paliwa oraz jego właściwościach, a nie na sposobie jego przechowywania, transportu lub wykorzystywania. Dla zastosowania definicji istotne jest więc to, aby dany gaz należał do kategorii wysokometanowej lub zaazotowanej. Postać gazu nie wyłącza go z zakresu pojęcia, dlatego ta sama regulacja może obejmować paliwo gazowe w różnych formach fizycznych.

Definicja pochodzi z ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym. W tym akcie prawnym służy ustaleniu, jakie paliwo jest objęte przepisami dotyczącymi gazu ziemnego. Ma to znaczenie przy określaniu zakresu obowiązków i mechanizmów związanych z bezpieczeństwem paliwowym oraz reagowaniem na zakłócenia rynku.

W praktyce termin ten pojawia się także w regulacjach dotyczących instalacji i sieci gazowych. Jest używany między innymi przy określaniu wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy, zasad wyposażenia kotłowni, sprawdzania szczelności instalacji, a także warunków technicznych rozmieszczenia urządzeń i prowadzenia przewodów. Dzięki ustawowemu znaczeniu pojęcia przepisy te mogą odnosić się zarówno do gazu wysokometanowego, jak i zaazotowanego, niezależnie od tego, czy jest on wykorzystywany w postaci gazowej, skroplonej czy sprężonej.