Gatunek

Gatunek to pojęcie używane w ustawie „Prawo wodne” w znaczeniu przyjętym przez przepisy o ochronie przyrody. Ustawa nie tworzy w tym miejscu odrębnego, samodzielnego rozumienia tego terminu, lecz odsyła do regulacji wskazującej, jak należy identyfikować gatunki na potrzeby ochrony przyrody. Dzięki temu znaczenie pojęcia jest jednolite i nie zależy od potocznego rozumienia ani od każdorazowej oceny organu stosującego przepisy.

W praktyce uznanie danego organizmu za przedstawiciela określonego gatunku wymaga posłużenia się zasadami i systematyką przyjętymi w przepisach o ochronie przyrody. Istotą pojęcia jest więc przyporządkowanie określonych organizmów do wyodrębnionej kategorii gatunkowej, zgodnie z ustawowym odesłaniem. Tak ustalone znaczenie może mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów dotyczących organizmów występujących w środowisku wodnym, w tym przy określaniu, jakie gatunki podlegają uwzględnieniu w regulacjach dotyczących ich ochrony, gospodarczego znaczenia albo zasad postępowania z nimi.

Definicja pełni funkcję porządkującą. Pozwala stosować przepisy „Prawa wodnego” w powiązaniu z rozwiązaniami przyjętymi w ochronie przyrody i ogranicza ryzyko, że ten sam termin będzie rozumiany odmiennie w różnych regulacjach. W konsekwencji ma znaczenie dla ustalenia zakresu obowiązków, zakazów i działań odnoszących się do konkretnych gatunków, jeżeli dany przepis posługuje się takim kryterium.

Termin „gatunek” występuje również w innych regulacjach, między innymi dotyczących leśnictwa, wyceny nieruchomości leśnych, materiału rozmnożeniowego drzew, ochrony gatunkowej zwierząt, roślin i grzybów, odszkodowań za przedwczesny wyrąb drzewostanu, zwierząt wodnych o znaczeniu gospodarczym oraz opłat związanych z badaniem odmian i prowadzeniem ich rejestru. W każdym z tych przypadków dokładne ustalenie, o jaki gatunek chodzi, może wpływać na zakres zastosowania danego przepisu.