Gatunek będący przedmiotem zainteresowania Wspólnoty

Hasło oznacza gatunek rośliny lub zwierzęcia, który ze względu na swoją sytuację, liczebność, zasięg występowania albo szczególne wymagania wymaga uwzględnienia w ochronie przyrody na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej. Definicja pochodzi z ustawy Ochrona przyrody i wskazuje kilka alternatywnych przesłanek uznania gatunku za objęty tym pojęciem.

Gatunek może być uznany za będący przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, jeżeli jest:

• zagrożony, czyli narażony na wyginięcie. Wyjątek dotyczy gatunków, których naturalny zasięg w państwach członkowskich znajduje się na jego krańcu, ale które nie są zagrożone ani podatne na zagrożenie w zachodnim regionie palearktycznym;
• podatny na zagrożenie, a więc taki, który nie musi być jeszcze zagrożony, lecz w najbliższej przyszłości może zostać zaliczony do tej kategorii, jeśli nadal będą działać czynniki powodujące zagrożenie;
• rzadki, czyli występujący w niewielkiej populacji, obecnie niezagrożony i niepodatny na zagrożenie, ale narażony na ryzyko z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego albo dużego rozproszenia stanowisk na większym obszarze;
• endemiczny i wymagający szczególnej uwagi, gdy jego wyjątkowy charakter siedliska lub możliwe skutki eksploatacji dla siedliska albo dla stanu ochrony gatunku uzasadniają takie zainteresowanie.

Pojęcie służy wyodrębnieniu gatunków, których sytuacja wymaga uwzględnienia z perspektywy ochrony przyrody w skali obejmującej państwa Unii Europejskiej. Nie ogranicza się więc wyłącznie do gatunków już zagrożonych. Obejmuje również te, które mogą wkrótce znaleźć się w takiej sytuacji, są rzadkie albo mają szczególne znaczenie ze względu na siedlisko i sposób oddziaływania człowieka. W praktyce definicja pomaga określić, które gatunki powinny być brane pod uwagę przy stosowaniu przepisów dotyczących ochrony przyrody i ocenie ich potrzeb ochronnych.