Przepis pozwala frachtującemu zastąpić przewidziany w umowie towar innym, odpowiednim ładunkiem. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy przewóz nowego ładunku nie pogorszy sytuacji przewoźnika ani pozostałych frachtujących. Zmiana nie może też obniżyć wynagrodzenia przewoźnika: za przewóz zastępczego ładunku należy mu się co najmniej taki fracht, jaki ustalono w umowie.

Kodeks morski

Strony mogą samodzielnie ustalić wysokość frachtu w zawartej umowie. Jeżeli tego nie zrobią, kwotę należy wyliczyć na podstawie stawek obowiązujących w miejscu załadowania i w czasie, gdy załadunek się odbywa. Oznacza to, że znaczenie mają lokalne stawki z konkretnego momentu, a nie dowolne późniejsze lub wcześniejsze ceny. Przepis wskazuje więc sposób ustalenia frachtu w razie braku uzgodnień stron.

Przepis wyjaśnia, że szkoda lub strata dotycząca statku, ładunku albo frachtu jest awarią poszczególną, jeśli nie można jej zaliczyć do awarii wspólnej. Nie rozlicza się jej więc jako kosztu wspólnego dla zainteresowanych. Co do zasady obciążenie pozostaje po stronie poszkodowanego. Jeżeli jednak za powstanie szkody odpowiada inna osoba, to ona ponosi związane z nią skutki.

Fracht

Fracht w przepisach

Kodeks morski3 przepisy