Ewidencja gruntów

Ewidencja gruntów, pełniej ewidencja gruntów i budynków, to publiczny, urzędowy rejestr danych o nieruchomościach, prowadzony w ramach państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Obejmuje informacje o położeniu, granicach, powierzchni i oznaczeniu działek ewidencyjnych, a także o użytkach gruntowych i klasach bonitacyjnych. W ewidencji ujawnia się również dane dotyczące budynków i lokali oraz informacje o właścicielach, użytkownikach wieczystych i innych podmiotach władających nieruchomościami.

Ewidencja ma część opisową oraz graficzną. Część opisowa zawiera dane rejestrowe, natomiast część graficzna jest przedstawiana na mapie ewidencyjnej. Rejestr jest prowadzony dla jednostek podziału terytorialnego, a zadania związane z jego prowadzeniem wykonuje co do zasady starosta. W miastach na prawach powiatu właściwym organem jest prezydent miasta.

Ewidencja gruntów nie jest tym samym co księga wieczysta. Nie zastępuje księgi wieczystej w zakresie ustalania stanu prawnego nieruchomości, lecz dostarcza danych geodezyjnych i ewidencyjnych wykorzystywanych między innymi przy oznaczaniu nieruchomości w księgach wieczystych, podziałach i scalaniu gruntów oraz w postępowaniach administracyjnych. Dane ewidencyjne mają znaczenie także w planowaniu przestrzennym, gospodarce nieruchomościami, wymiarze podatków i opłat oraz przy sporządzaniu dokumentacji dotyczącej inwestycji i urządzeń wodnych.

W przepisach dotyczących gospodarki nieruchomościami ewidencja gruntów i budynków jest wskazywana jako rozwiązanie, które może zostać przekształcone w kataster nieruchomości. Określenie kataster nieruchomości jest zatem używane w odniesieniu do systemu zawierającego uporządkowane dane o nieruchomościach. Zmiany danych w ewidencji następują na podstawie dokumentów geodezyjnych, decyzji administracyjnych, orzeczeń oraz innych dokumentów przewidzianych w przepisach. Rejestr może być wykorzystywany przez organy publiczne, sądy, właścicieli i inne podmioty w zakresie określonym przepisami o udostępnianiu danych.