Europejskie zgłoszenie patentowe

Europejskie zgłoszenie patentowe to formalne wystąpienie o udzielenie patentu europejskiego, dokonane w trybie przewidzianym przez Konwencję. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej” i służy do oznaczenia określonego rodzaju postępowania patentowego.

Z definicji wynikają trzy podstawowe elementy:

• musi istnieć zgłoszenie, czyli sformalizowany wniosek dotyczący uzyskania ochrony patentowej;
• celem zgłoszenia ma być uzyskanie patentu europejskiego;
• zgłoszenie musi zostać dokonane na podstawie Konwencji, a więc zgodnie z procedurą i wymaganiami wynikającymi z tego aktu.

Nie każde zgłoszenie patentowe jest zatem europejskim zgłoszeniem patentowym. O takim charakterze decyduje zarówno cel zgłoszenia, jak i podstawa prawna oraz tryb jego dokonania. Pojęcie odnosi się do etapu poprzedzającego uzyskanie patentu. Samo zgłoszenie nie jest jeszcze patentem, lecz uruchamia postępowanie, które może prowadzić do jego udzielenia.

W ustawie termin ten ma znaczenie porządkujące i praktyczne. Pozwala odróżnić europejską drogę uzyskiwania ochrony od innych sposobów ubiegania się o patent oraz wskazać, do jakich zgłoszeń stosują się przepisy dotyczące ich dokonywania. Jest także punktem odniesienia przy ocenie skutków patentu europejskiego w Polsce. Dzięki temu wiadomo, że chodzi o zgłoszenie dokonane w jednolitym, konwencyjnym trybie, a nie o krajowe zgłoszenie patentowe rozpatrywane wyłącznie na podstawie polskich przepisów. Prawidłowe zakwalifikowanie zgłoszenia ma więc znaczenie dla ustalenia właściwej procedury oraz dalszych skutków prawnych związanych z ochroną patentową.