Europejski Obszar Gospodarczy

Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) to obszar współpracy gospodarczej obejmujący państwa Unii Europejskiej oraz Islandię, Liechtenstein i Norwegię. Jego podstawą jest porozumienie, które rozszerza zasady unijnego rynku wewnętrznego na trzy państwa należące do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), lecz niebędące członkami Unii Europejskiej. EOG nie jest odrębnym państwem ani organizacją zastępującą Unię Europejską.

Najważniejsze znaczenie EOG polega na stosowaniu między jego państwami zasad dotyczących swobodnego przepływu osób, towarów, usług i kapitału. Obejmuje on także określone reguły konkurencji, pomocy państwa, ochrony konsumentów i współpracy w innych dziedzinach związanych z funkcjonowaniem rynku wewnętrznego. Zakres stosowania poszczególnych regulacji może wynikać z prawa Unii Europejskiej i przepisów wdrażających je do prawa krajowego.

W polskich przepisach określenie EOG służy przede wszystkim do wskazania państw, których obywatele, przedsiębiorcy, organy lub dokumenty są traktowani na zasadach zbliżonych do obowiązujących w państwach Unii Europejskiej. Pojawia się między innymi w regulacjach dotyczących:

• działalności spółek, wpłat na udziały, rachunków bankowych i przenoszenia siedziby;
• wymiany informacji o przedsiębiorcach i oddziałach za pośrednictwem systemu rejestrów;
• uznawania kwalifikacji zawodowych;
• produktów leczniczych i wzajemnego uznawania procedur administracyjnych;
• postępowań upadłościowych oraz skutków niewypłacalności w państwach objętych współpracą.

EOG należy odróżnić od EFTA. EFTA jest organizacją, do której należą między innymi Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria, natomiast Szwajcaria nie jest stroną porozumienia o EOG. Dlatego samo odwołanie w przepisie do państw EFTA lub Szwajcarii nie zawsze oznacza odwołanie do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Znaczenie danego odesłania zależy od treści konkretnej regulacji.