Etykieta ostateczna

Etykieta ostateczna to oznaczenie stosowane przez bank tkanek i komórek na pojemniku, który bezpośrednio styka się z tkankami lub komórkami przeznaczonymi do dystrybucji albo dopuszczonymi do obiegu. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• podmiot umieszczający etykietę, czyli bank tkanek i komórek,
• miejsce jej umieszczenia, czyli pojemnik mający bezpośredni kontakt z zawartością,
• rodzaj zawartości, którą są tkanki lub komórki,
• przeznaczenie lub status materiału, który jest dystrybuowany albo dopuszczony do obiegu,
• treść etykiety, obejmująca co najmniej oznakowanie sekwencji identyfikacyjnej donacji.

Etykieta ostateczna służy przede wszystkim do powiązania konkretnego pojemnika z określoną donacją. Dzięki temu możliwe jest rozpoznanie, jakiej donacji dotyczą znajdujące się w pojemniku tkanki lub komórki, oraz zachowanie identyfikacji materiału podczas jego przechowywania i dystrybucji. Ma to znaczenie dla uporządkowania obrotu materiałem biologicznym i dla zachowania możliwości jego prawidłowego rozróżnienia na kolejnych etapach postępowania.

Określenie „ostateczna” odnosi się do etykiety znajdującej się na pojemniku bezpośrednio związanym z tkankami lub komórkami, a nie wyłącznie do oznaczeń umieszczanych na zewnętrznych opakowaniach lub dokumentach. Nie jest to więc dowolna informacja towarzysząca materiałowi, lecz oznaczenie przypisane do pojemnika mającego z nim bezpośredni kontakt. W praktyce etykieta stanowi jeden z elementów identyfikacji tkanek i komórek znajdujących się w obiegu lub przygotowanych do dystrybucji, a wymaganym minimum jej treści jest wskazanie sekwencji identyfikacyjnej donacji.