Energia geotermalna

Energia geotermalna to energia cieplna znajdująca się w naturalny sposób pod powierzchnią Ziemi. Ustawowa definicja z ustawy o odnawialnych źródłach energii koncentruje się na jej pochodzeniu, postaci oraz miejscu występowania. Nie chodzi więc o ciepło wytworzone przez człowieka, lecz o zasób istniejący niezależnie od jego działalności i zgromadzony w głębi Ziemi.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• energia ma charakter nieantropogeniczny, czyli nie jest skutkiem działalności człowieka ani procesów technicznych przeprowadzanych przez człowieka;
• występuje w postaci ciepła, a nie na przykład energii mechanicznej lub elektrycznej;
• jest skumulowana pod powierzchnią ziemi, co wskazuje na jej podziemne położenie i naturalne nagromadzenie.

Tak rozumiana energia geotermalna obejmuje ciepło obecne w podłożu, niezależnie od tego, czy zostało już udostępnione za pomocą urządzeń, czy pozostaje jeszcze uwięzione w strukturach geologicznych. Definicja opisuje zatem przede wszystkim właściwości samego zasobu, a nie konkretną metodę jego pozyskiwania, rodzaj instalacji ani sposób późniejszego wykorzystania.

W ustawie pojęcie służy wskazaniu jednego z rodzajów energii związanych z odnawialnymi źródłami energii. Ma znaczenie przy określaniu, jaki naturalny zasób może być objęty regulacjami dotyczącymi tej dziedziny. W praktyce energia geotermalna może być pozyskiwana z wnętrza ziemi i wykorzystywana przede wszystkim jako źródło ciepła, a w odpowiednich warunkach także do wytwarzania energii elektrycznej. O tym, czy dane przedsięwzięcie wykorzystuje energię geotermalną w rozumieniu ustawy, decyduje jednak zgodność wykorzystywanego zasobu z opisanymi cechami: jego nieantropogenicznym pochodzeniem, cieplną postacią oraz podziemnym występowaniem.