Energia aerotermalna

Energia aerotermalna to energia związana z ciepłem znajdującym się w powietrzu na określonym obszarze. Chodzi o zasób pochodzenia naturalnego, który nie został wytworzony ani zgromadzony wskutek działalności człowieka. Jej źródłem jest więc powietrze jako środowisko, w którym występuje i jest przechowywana energia cieplna.

Ustawowa definicja, zawarta w ustawie „Odnawialne źródła energii”, opiera się na kilku elementach. Po pierwsze, energia musi mieć charakter nieantropogeniczny, czyli pochodzić z naturalnych procesów, a nie bezpośrednio z pracy urządzeń lub innych działań człowieka. Po drugie, jej postać ma być cieplna. Nie jest to zatem samo powietrze ani dowolna energia obecna w atmosferze, lecz ciepło, które można pozyskać i wykorzystać. Po trzecie, znaczenie ma miejsce występowania tego zasobu, ponieważ definicja wiąże go z powietrzem znajdującym się na danym terenie.

W praktyce pojęcie opisuje naturalne ciepło dostępne w powietrzu, które może zostać przejęte przez odpowiednie instalacje i wykorzystane między innymi do celów grzewczych. Energia aerotermalna nie oznacza gotowej energii elektrycznej. Jest raczej określeniem źródła lub zasobu cieplnego, który może zostać przekształcony albo użyty w systemie energetycznym.

W ustawie pojęcie to służy do wskazania konkretnego rodzaju energii pochodzącej ze środowiska naturalnego i odróżnienia jej od innych zasobów, takich jak energia związana z gruntem, wodą czy promieniowaniem słonecznym. Ma to znaczenie przy określaniu, czy dane rozwiązanie techniczne korzysta z ciepła powietrza i mieści się w zakresie tego ustawowego określenia. W konsekwencji termin porządkuje klasyfikację źródeł energii oraz ułatwia posługiwanie się jednolitym językiem w przepisach i praktyce związanej z odnawialnymi źródłami energii.