Energia

Energia w rozumieniu ustawy „Prawo energetyczne” to energia, która została poddana przetworzeniu, a więc uzyskała postać powstałą w wyniku określonej zmiany lub przygotowania do dalszego wykorzystania. Definicja ma szeroki charakter, ponieważ nie ogranicza tego pojęcia do jednego rodzaju ani jednej formy energii. Obejmuje każdą postać, w jakiej energia została przetworzona, jeżeli mieści się ona w zakresie znaczeniowym tego pojęcia.

W definicji można wskazać trzy podstawowe elementy:

• przedmiotem jest energia,
• energia musi być przetworzona, czyli nie chodzi wyłącznie o abstrakcyjną możliwość jej występowania, lecz o energię ujętą w określonej, przekształconej postaci,
• forma przetworzenia nie została ograniczona, dlatego ustawowe pojęcie pozostaje otwarte na różne sposoby występowania i wykorzystywania energii.

Takie ujęcie służy posługiwaniu się jednym, możliwie pojemnym terminem w przepisach dotyczących energetyki. Pozwala opisywać energię bez zawężania jej wyłącznie do konkretnego rodzaju lub sposobu zastosowania. Znaczenie ma przede wszystkim fakt jej przetworzenia, a nie nazwa, kształt czy techniczna forma, w której występuje.

W praktyce definicja ułatwia odczytywanie przepisów ustawy w odniesieniu do różnych procesów i rozwiązań energetycznych. Nie wymaga każdorazowego tworzenia odrębnego pojęcia dla każdej postaci energii. Dzięki temu „energia” jest terminem ogólnym, obejmującym różne przetworzone formy, do których mogą odnosić się regulacje prawa energetycznego. Początek przetwarzania oraz jego techniczny sposób nie zostały w tej definicji szczegółowo opisane, dlatego istotą pojęcia pozostaje sam rezultat przetworzenia i jego występowanie w dowolnej postaci.