Emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw

Emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw to pojęcie używane w ustawie „o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” do opisania uwalniania do powietrza gazów cieplarnianych, jeżeli uwalnianie to pozostaje związane z całym cyklem życia paliwa. Nie chodzi więc wyłącznie o emisje powstające podczas spalania paliwa przez użytkownika. Znaczenie ma całość procesów i etapów, z którymi paliwo jest związane, o ile ich następstwem jest wprowadzenie gazów cieplarnianych do powietrza.

Pojęcie obejmuje trzy podstawowe elementy:

• wystąpienie gazów cieplarnianych,
• ich wprowadzenie do powietrza,
• związek tej emisji z cyklem życia paliwa.

Konieczne jest zatem nie tylko samo istnienie gazów cieplarnianych, lecz także ich uwolnienie do powietrza oraz powiązanie z paliwem i jego cyklem życia. Definicja nie ogranicza tego związku do określonego etapu ani do konkretnego rodzaju źródła. Obejmuje emisje niezależnie od tego, skąd pochodzą, jeżeli wynikają z cyklu życia paliw. Pozwala to uwzględniać emisje związane z paliwem w sposób szerszy niż przy analizie jedynie miejsca jego wykorzystania.

W ustawie pojęcie to służy wyznaczeniu zakresu emisji, które mogą być brane pod uwagę przy monitorowaniu i kontrolowaniu zagadnień dotyczących paliw. Dzięki takiemu ujęciu ocena wpływu paliwa na emisję gazów cieplarnianych nie jest zawężona do jednego procesu lub jednego miejsca powstawania emisji. Istotne pozostaje jej powiązanie z paliwem w całym cyklu jego życia.

W praktyce definicja ma znaczenie porządkujące i pomiarowe. Wskazuje, jakie emisje należy łączyć z paliwami oraz jakie kryterium stosować przy ich identyfikowaniu. Ułatwia także odróżnienie emisji związanych z cyklem życia paliw od emisji, które nie mają takiego związku. Emisja może być więc uwzględniana także wtedy, gdy nie powstaje bezpośrednio w trakcie spalania paliwa, lecz pozostaje związana z jego cyklem życia i trafia do powietrza.