Emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia energii

„Emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia energii” oznacza emisję rozpatrywaną w odniesieniu do całego cyklu życia energii, a nie tylko do pojedynczego etapu jej wytwarzania albo wykorzystania. Chodzi o przedostawanie się do powietrza gazów cieplarnianych, jeżeli jest ono związane z tym cyklem. Ujęcie to obejmuje więc zarówno emisje powstające bezpośrednio, jak i takie, które wiążą się z wcześniejszymi lub późniejszymi etapami związanymi z energią, na przykład z pozyskaniem surowców, jej przetworzeniem, dostarczeniem lub wykorzystaniem.

W definicji istotne są trzy elementy:

• przedmiotem emisji są gazy cieplarniane,
• emisja polega na wprowadzeniu tych gazów do powietrza,
• emisja musi wynikać z cyklu życia energii, przy czym nie ma znaczenia, z jakiego źródła pochodzi.

Ostatni element oznacza, że przy ocenie nie należy ograniczać się do emisji przypisanej jednemu urządzeniu, paliwu czy miejscu. Znaczenie może mieć cały łańcuch związany z energią, także wtedy, gdy emisja nie powstaje w miejscu jej bezpośredniego wykorzystania. Definicja nie uzależnia objęcia pojęciem od rodzaju źródła energii ani od tego, na którym etapie cyklu powstały gazy.

W ustawie „o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” pojęcie to wyznacza zakres emisji, które należy rozumieć jako związane z energią w ujęciu całościowym. Dzięki temu możliwe jest posługiwanie się jednolitym punktem odniesienia przy monitorowaniu i ocenie wpływu paliw oraz energii na emisję gazów cieplarnianych. W praktyce ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy porównuje się różne sposoby pozyskiwania lub wykorzystywania energii. Pozwala uwzględnić nie tylko emisję widoczną w końcowym procesie, lecz także emisje towarzyszące całemu cyklowi życia energii, niezależnie od źródła ich pochodzenia.