Emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

„Emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych” to świadczenie, w odniesieniu do którego Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił prawo na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Definicja ta znajduje się w ustawie „Emerytury kapitałowe” i służy określeniu, jakie świadczenie jest uznawane za emeryturę pochodzącą z systemu ubezpieczeń społecznych, na potrzeby stosowania jej przepisów.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• musi chodzić o emeryturę, a więc świadczenie o charakterze emerytalnym;
• prawo do tego świadczenia musi zostać ustalone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
• podstawą ustalenia prawa musi być ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Definicja wskazuje zatem zarówno rodzaj świadczenia, jak i organ oraz podstawę prawną, które decydują o objęciu go tym określeniem. Nie każda emerytura jest automatycznie emeryturą z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w rozumieniu ustawy „Emerytury kapitałowe”. Konieczne jest, aby prawo do niej zostało ustalone przez ZUS właśnie na podstawie wskazanej ustawy. Istotny jest więc sposób i podstawa ustalenia prawa do świadczenia, a nie samo potoczne określenie go jako emerytury.

W praktyce pojęcie to pozwala odróżnić świadczenia objęte regulacją ustawy „Emerytury kapitałowe” od innych świadczeń emerytalnych lub świadczeń ustalanych na podstawie innych przepisów. Gdy ustawa posługuje się tym terminem, należy sprawdzić, czy dane świadczenie spełnia wszystkie wskazane cechy. Definicja nie określa wysokości emerytury ani nie opisuje przesłanek uzyskania do niej prawa. Wyznacza natomiast zakres znaczeniowy pojęcia używanego w przepisach i ułatwia ustalenie, do jakiej grupy świadczeń odnosi się dana regulacja.