Eliminacja

Eliminacja to sposób postępowania z populacją inwazyjnego gatunku obcego, którego celem jest jej całkowite i trwałe usunięcie. W ustawie „Gatunki obce” pojęcie to nie zostało opisane odrębnie, lecz jest rozumiane zgodnie z odesłaniem do przepisów rozporządzenia nr 1143/2014. Oznacza to, że przy ustalaniu znaczenia tego terminu należy uwzględniać nie tylko potoczne rozumienie słowa „eliminacja”, ale przede wszystkim jego znaczenie nadane w przepisach dotyczących inwazyjnych gatunków obcych.

Najważniejsze elementy eliminacji to:

• działanie skierowane przeciwko populacji, a nie tylko pojedynczemu osobnikowi;
• zamiar usunięcia jej w całości, a nie jedynie ograniczenia jej liczebności;
• trwałość rezultatu, czyli osiągnięcie stanu, w którym populacja nie pozostaje na danym obszarze ani nie odtwarza się po zakończeniu działań;
• możliwość zastosowania zarówno środków powodujących śmierć organizmów, jak i środków nieśmiercionośnych.

Eliminacja różni się więc od samego monitorowania obecności gatunku, czasowego zmniejszania jego liczebności lub ograniczania jego rozprzestrzeniania. O kwalifikacji działania jako eliminacji decyduje jego cel oraz zakładany skutek: całkowite i trwałe usunięcie populacji inwazyjnego gatunku obcego. Nie wystarczy zatem samo podjęcie czynności wobec gatunku, jeżeli ich zamierzeniem jest wyłącznie kontrola jego liczebności albo powstrzymanie dalszego zajmowania nowych obszarów.

W praktyce definicja porządkuje sposób opisywania działań podejmowanych w związku z obecnością inwazyjnych gatunków obcych. Pozwala odróżnić działania prowadzące do pełnego usunięcia populacji od innych metod zarządzania takim gatunkiem. Ma znaczenie przy ocenie, jaki rezultat ma zostać osiągnięty i czy zastosowane środki odpowiadają założeniu eliminacji. Obejmuje zarówno rozwiązania bezpośrednie, jak i takie, które nie powodują śmierci organizmów, jeżeli są ukierunkowane na całkowite i trwałe usunięcie populacji.