Przepis określa podstawowe ramy nadzoru nad rynkiem finansowym, wskazując jego **organizację, zakres i cel**. Nie ustanawia jednego, jednolitego rodzaju nadzoru, lecz wylicza jego poszczególne obszary i odsyła do przepisów ustaw oraz rozporządzeń właściwych dla danej działalności.

Zakres nadzoru obejmuje między innymi:
- sektor bankowy, emerytalny i ubezpieczeniowy,
- rynek kapitałowy, w tym obrót instrumentami finansowymi, fundusze inwestycyjne i giełdy towarowe,
- instytucje płatnicze i instytucje pieniądza elektronicznego,
- agencje ratingowe, konglomeraty finansowe oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe,
- pośredników kredytu hipotecznego i instytucje pożyczkowe,
- obszary związane ze wskaźnikami referencyjnymi, sekurytyzacją, ujawnianiem informacji dotyczących zrównoważonego rozwoju i finansowaniem społecznościowym,
- podmioty obsługujące kredyty oraz zagadnienia operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego.

Wymienione w ust. 2 pkt 1-17 rodzaje nadzoru są sprawowane na podstawie wskazanych w przepisie regulacji. Oznacza to, że zakres obowiązków i zasad nadzoru dla konkretnego podmiotu wynika z regulacji dotyczących jego działalności, a w niektórych obszarach także bezpośrednio z przepisów rozporządzeń. Przepis porządkuje więc cały zakres przedmiotowy nadzoru, pokazując, jakie segmenty rynku finansowego i jakie kategorie podmiotów zostały nim objęte. Punkt 5b jest oznaczony jako uchylony, dlatego nie stanowi obecnie odrębnej kategorii nadzoru w tym wyliczeniu.

o nadzorze nad rynkiem finansowym

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2006/1119/text/U/D20061119Lj.pdf

Przepis określa zasady przekazywania przez Komisję upoważnień do wykonywania jej kompetencji. Upoważnienie może otrzymać Przewodniczący Komisji, jego Zastępcy oraz pracownicy Urzędu Komisji. Może ono obejmować podejmowanie działań należących do właściwości Komisji, w tym wydawanie postanowień i decyzji administracyjnych.

Zakres upoważnienia nie jest jednak nieograniczony. Nie może ono obejmować rozstrzygnięć co do istoty sprawy, jeżeli przepisy odrębne wskazują je jako wyłączone. Ograniczenia dotyczą czterech obszarów:

- rynku bankowego,
- rynku emerytalnego,
- rynku ubezpieczeniowego,
- rynku kapitałowego.

Przepis obejmuje szeroki katalog spraw, w których decyzja nie może zostać przekazana w drodze upoważnienia. Są to między innymi udzielanie, cofanie lub uchylanie zezwoleń, zgody na powołanie członków organów, łączenie i likwidacja określonych podmiotów, ustanowienie zarządu komisarycznego, zawieszenie działalności, występowanie z wnioskiem o upadłość, nakładanie kar pieniężnych oraz wydawanie określonych zakazów i nakazów. Wskazano także szczegółowe decyzje dotyczące funduszy, firm inwestycyjnych, zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz innych podmiotów rynku finansowego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na rozdzieleniu bieżących czynności, które mogą być wykonywane przez osoby upoważnione, od najistotniejszych rozstrzygnięć nadzorczych. Te drugie pozostają poza zakresem upoważnienia, zgodnie z katalogiem określonym w ust. 2. Pozycje oznaczone jako „uchylona” nie opisują obowiązujących kategorii spraw.

w sprawie przekazywania informacji Narodowemu Bankowi Polskiemu przez dostawców usług płatniczych i inne podmioty zobowiązane

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2023/2808/text/O/D20232808.pdf

Elektroniczny instrument płatniczy

Elektroniczny instrument płatniczy w przepisach

o nadzorze nad rynkiem finansowym2 przepisy

w sprawie przekazywania informacji Narodowemu Bankowi Polskiemu przez dostawców usług płatniczych i inne podmioty zobowiązane2 przepisy