Elektronarzędzie bezprzewodowe

„Elektronarzędzie bezprzewodowe” to w rozumieniu ustawy „Baterie i akumulatory” podręczny sprzęt, który działa dzięki baterii albo akumulatorowi i jest przeznaczony do określonych prac wykonywanych bez stałego zasilania z sieci. O zakwalifikowaniu urządzenia do tej kategorii decyduje więc łączne występowanie kilku elementów: jego poręczny charakter, zasilanie baterią lub akumulatorem oraz przeznaczenie związane z działalnością serwisową, budowlaną albo ogrodniczą.

Pojęcie obejmuje szeroką grupę narzędzi. Mogą to być urządzenia służące między innymi do obróbki drewna, metalu i innych materiałów, w szczególności do toczenia, frezowania, szlifowania, rozdrabniania, piłowania, ścinania, wiercenia, wykonywania otworów, wykrawania, kucia, nitowania, skręcania lub polerowania. W zakres definicji wchodzą także narzędzia używane do koszenia, cięcia oraz innych podobnych prac.

Istotne jest przeznaczenie sprzętu, a nie tylko jego wygląd czy sposób używania w konkretnej sytuacji. Narzędzie powinno być zaprojektowane do wykonywania prac wskazanych w definicji albo do prac o podobnym charakterze, prowadzonych w obszarze serwisu, budownictwa lub ogrodnictwa. Określenie „bezprzewodowe” wiąże się tu przede wszystkim z tym, że źródłem zasilania jest bateria lub akumulator, który umożliwia pracę urządzenia bez bezpośredniego podłączenia do przewodowej instalacji zasilającej.

W ustawie definicja służy wyodrębnieniu konkretnej kategorii sprzętu na potrzeby stosowania przepisów dotyczących baterii i akumulatorów. W praktyce pozwala ocenić, czy dane podręczne urządzenie, ze względu na sposób zasilania i funkcję, należy traktować jako elektronarzędzie bezprzewodowe. Ma to znaczenie przy prawidłowym przyporządkowaniu sprzętu do kategorii objętej ustawą.