Ekspozycja AFI

Ekspozycja AFI to określona kwotowo miara zaangażowania alternatywnego funduszu inwestycyjnego, ustalana w walucie, w której wyceniane są jego aktywa. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi” i służy do uchwycenia rzeczywistego zakresu obciążenia funduszu wynikającego z posiadanych składników majątku, zaciągniętych zobowiązań oraz zawartych transakcji.

Przy obliczaniu ekspozycji nie bierze się pod uwagę wyłącznie aktywów znajdujących się w portfelu. Uwzględnia się również:

• wszystkie zobowiązania funduszu,
• instrumenty pochodne oraz wskazane w ustawie prawa majątkowe,
• instrumenty pochodne właściwe AFI,
• pożyczki, których przedmiotem są środki pieniężne albo papiery wartościowe,
• inne wiążące umowy, które powodują zwiększenie zaangażowania funduszu.

Znaczenie ma przy tym nie tylko formalne zawarcie danej umowy lub posiadanie określonego instrumentu. Jeżeli wynikające z umowy ryzyko i korzyści dotyczą funduszu, związane z nią zaangażowanie powinno zostać uwzględnione w ekspozycji AFI. Dzięki temu miara ta obejmuje także skutki ekonomiczne transakcji, które mogą wpływać na sytuację funduszu, mimo że nie polegają bezpośrednio na nabyciu aktywów.

Ekspozycję oblicza się z uwzględnieniem art. 6-11 rozporządzenia 231/2013. Przepisy te wyznaczają sposób ustalania wartości poszczególnych elementów wpływających na poziom zaangażowania. W praktyce ekspozycja AFI pozwala więc ocenić, jak szeroki jest zakres ekonomicznego zaangażowania funduszu i jakie zobowiązania lub transakcje kształtują jego sytuację. Jest to istotne dla prawidłowego stosowania przepisów ustawy dotyczących działalności alternatywnych funduszy inwestycyjnych, ponieważ zapewnia ocenę uwzględniającą nie tylko aktywa, lecz także zobowiązania, instrumenty pochodne, pożyczki i inne umowy zwiększające zaangażowanie.