Ekspert w dziedzinie żeglugi pasażerskiej

„Ekspert w dziedzinie żeglugi pasażerskiej” to, w rozumieniu ustawy „Nowość Żegluga śródlądowa.”, osoba należąca do załogi lub innego personelu pełniącego służbę na pokładzie statku pasażerskiego, która posiada kwalifikacje potrzebne do reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Chodzi więc o osobę wykonującą obowiązki bezpośrednio na statku, a nie o eksperta rozumianego wyłącznie jako doradcę lub specjalistę działającego poza pokładem.

Pojęcie obejmuje kilka elementów, które muszą wystąpić łącznie:

• osoba musi pełnić służbę na pokładzie statku;
• statek musi być statkiem pasażerskim;
• osoba musi mieć odpowiednie kwalifikacje;
• kwalifikacje te muszą umożliwiać podejmowanie działań w sytuacjach nadzwyczajnych.

Definicja koncentruje się zatem nie na samym stanowisku, nazwie funkcji ani ogólnym doświadczeniu zawodowym, lecz na rzeczywistym związku osoby ze służbą pokładową oraz na jej przygotowaniu do działania w warunkach zagrożenia lub innego nieprzewidzianego zdarzenia. Istotne jest także to, że kwalifikacje odnoszą się konkretnie do podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych. Nie wystarczy więc samo wykonywanie pracy na statku pasażerskim, jeżeli dana osoba nie ma przygotowania wymaganego do reagowania w takich okolicznościach.

W ustawie określenie to służy wyodrębnieniu osób, które ze względu na pełnioną służbę i posiadane kwalifikacje mogą wykonywać zadania związane z bezpieczeństwem na pokładzie. Ma ono znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy dana osoba mieści się w kategorii personelu przygotowanego do reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Dzięki temu można odróżnić zwykłą obecność lub pracę na statku od pełnienia służby połączonej z kwalifikacjami dotyczącymi działań podejmowanych w razie zagrożenia. Terminu nie należy traktować jako potocznego określenia osoby znającej się na żegludze, ponieważ jego zakres wyznaczają łącznie wszystkie przesłanki wskazane w ustawowej definicji.