Ekspert w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego

Ekspert w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego to, w rozumieniu ustawy „Nowość Żegluga śródlądowa.”, osoba posiadająca kwalifikacje potrzebne do wykonywania określonych zadań związanych ze statkiem napędzanym skroplonym gazem ziemnym. Pojęcie odnosi się więc nie do samego statku ani do rodzaju paliwa, lecz do osoby, której przygotowanie pozwala na bezpieczne i właściwe wykonywanie czynności wskazanych w przepisach.

Definicja obejmuje dwie alternatywne sytuacje. Po pierwsze, ekspert może zajmować się procedurą bunkrowania, czyli czynnościami związanymi z zaopatrywaniem statku w skroplony gaz ziemny. Po drugie, może pełnić funkcję kierownika takiego statku. Wystarczy spełnienie jednego z tych kryteriów, aby dana osoba mieściła się w zakresie tego pojęcia, o ile jest odpowiednio wykwalifikowana. Nie chodzi zatem o każdego członka załogi ani o każdą osobę mającą kontakt ze statkiem, lecz o osobę przygotowaną do odpowiedzialnych zadań dotyczących paliwa albo kierowania jednostką.

Znaczenie praktyczne tego terminu polega na wskazaniu, komu można powierzyć czynności wymagające szczególnej wiedzy i umiejętności przy eksploatacji statku zasilanego skroplonym gazem ziemnym. Bunkrowanie jest odrębną procedurą, a kierowanie statkiem wiąże się z odpowiedzialnością za jego funkcjonowanie, dlatego ustawa wyodrębnia osoby, które mogą wykonywać te zadania. Kwalifikacja jako eksperta pozwala powiązać konkretną osobę z zakresem obowiązków przewidzianych dla tych czynności.

Definicja służy więc uporządkowaniu terminologii ustawy oraz określeniu grupy osób istotnych dla organizacji i prowadzenia żeglugi śródlądowej statkami napędzanymi skroplonym gazem ziemnym. W innych przepisach tej samej regulacji pojęcie może być używane jako punkt odniesienia przy określaniu, kto jest właściwy do przeprowadzenia bunkrowania lub do sprawowania funkcji kierownika takiej jednostki.