Efekty uczenia się

„Efekty uczenia się” to opis tego, co osoba rzeczywiście osiągnęła dzięki uczeniu się. Pojęcie nie odnosi się więc do samego udziału w zajęciach, szkoleniu czy innym procesie zdobywania doświadczeń, lecz do jego rezultatów. W ustawie „Zintegrowany System Kwalifikacji” jest ono używane do pokazania, jakie zmiany zaszły po stronie osoby uczącej się i co potrafi ona wykazać.

Na efekty uczenia się składają się trzy uzupełniające się elementy:

• wiedza, czyli posiadane informacje, rozumienie pojęć, zasad i zależności;
• umiejętności, czyli zdolność wykorzystania wiedzy w działaniu, wykonywania określonych czynności i rozwiązywania zadań;
• kompetencje społeczne, czyli sposób funkcjonowania w relacjach z innymi oraz gotowość do odpowiedzialnego i właściwego działania w określonych sytuacjach.

Warunkiem uznania czegoś za efekt uczenia się jest jego nabycie w procesie uczenia się. Oznacza to, że pojęcie koncentruje się na tym, co zostało przyswojone lub rozwinięte, a nie wyłącznie na formie, miejscu albo czasie nauki. Efekty mogą zatem obejmować zarówno przygotowanie teoretyczne, jak i praktyczne działanie oraz społeczne aspekty wykonywania zadań.

W praktyce efekty uczenia się służą precyzyjnemu określaniu zakresu tego, co osoba zna, umie i jak potrafi działać. Ułatwiają opisanie oczekiwanych rezultatów nauki, ich uporządkowanie oraz odniesienie do wymagań związanych z kwalifikacjami. Dzięki temu można wyraźniej oddzielić sam proces uczenia się od jego wyniku i ocenić, czy osiągnięto założony poziom wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych. Pojęcie ma więc znaczenie zarówno przy opisywaniu kwalifikacji, jak i przy sprawdzaniu, czy dana osoba osiągnęła wskazane rezultaty.