Dzień połowowy

Dzień połowowy to określony w ustawie „o rybołówstwie morskim” przedział czasu związany z pobytem statku rybackiego poza portem. Chodzi o czas, w którym statek może znajdować się poza portem po to, aby wykonywać rybołówstwo komercyjne. Nie jest to więc dzień rozumiany wyłącznie jako data kalendarzowa, lecz jednostka czasu odnosząca się do konkretnego pobytu statku i jego przeznaczenia.

Z definicji wynikają trzy podstawowe elementy tego pojęcia:

• przedmiot, czyli okres, a nie pojedyncza czynność lub miejsce;
• miejsce pobytu, którym jest obszar poza portem;
• cel pobytu, czyli wykonywanie rybołówstwa komercyjnego.

Ustawa wprowadza także wyraźną granicę czasową. Dzień połowowy nie może trwać dłużej niż 24 godziny. Oznacza to, że jest to maksymalny dopuszczalny okres, a nie zawsze okres trwający dokładnie dobę. W zależności od sytuacji może być krótszy, ale nie może przekroczyć ustawowego limitu. Istotne jest również to, że sam pobyt statku poza portem nie wystarcza do uznania go za dzień połowowy. Powinien pozostawać związany z wykonywaniem rybołówstwa komercyjnego.

Pojęcie służy uporządkowaniu i ujednoliceniu sposobu określania czasu, przez jaki statek rybacki może przebywać poza portem w związku z działalnością połowową. Dzięki temu wyznacza jasne ramy czasowe dla tej działalności i ułatwia ocenę, czy dany pobyt mieści się w granicach przyjętych przez ustawę. W praktyce znaczenie mają równocześnie wszystkie przesłanki: trzeba uwzględnić statek rybacki, jego pobyt poza portem, związek tego pobytu z rybołówstwem komercyjnym oraz limit 24 godzin. Brak któregokolwiek z tych elementów może oznaczać, że dany okres nie odpowiada ustawowemu znaczeniu dnia połowowego.