Dzień bilansowy

Dzień bilansowy to określony dzień, który wyznacza moment sporządzenia przez jednostkę sprawozdania finansowego. W rozumieniu ustawy „Rachunkowość” jest to punkt odniesienia dla przedstawienia informacji o sytuacji majątkowej i finansowej jednostki oraz o wynikach jej działalności. Nie chodzi więc o dowolny dzień, w którym prowadzi się księgi rachunkowe, lecz o dzień związany bezpośrednio z przygotowaniem sprawozdania finansowego.

W tym pojęciu można wyróżnić kilka podstawowych elementów:

• jednostkę, której dotyczą dane rachunkowe,
• sporządzenie sprawozdania finansowego,
• konkretny dzień, na który to sprawozdanie jest przygotowywane.

Dzień bilansowy porządkuje proces sprawozdawczy. Pozwala ustalić, jaki stan i jakie zdarzenia powinny zostać uwzględnione w sprawozdaniu, a także przypisać informacje finansowe do określonego momentu. Dzięki temu dane prezentowane w sprawozdaniu mają wyraźną granicę czasową i mogą służyć do oceny sytuacji jednostki oraz do porównywania jej wyników w kolejnych okresach.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że wyznacza ono moment, wobec którego przedstawia się informacje zawarte w sprawozdaniu. Przygotowując dokument, jednostka ustala i prezentuje dane odnoszące się do tego właśnie dnia, zgodnie z zasadami rachunkowości. Dzień bilansowy pomaga zatem określić zakres informacji ujmowanych w sprawozdaniu i zapewnia spójność całego procesu jego sporządzania.

Pojęcie to odnosi się przede wszystkim do funkcji sprawozdawczej rachunkowości. Ułatwia rozróżnienie między momentem, którego dotyczą dane finansowe, a późniejszymi czynnościami związanymi z dalszym obiegiem, wykorzystaniem lub oceną sprawozdania. W praktyce dzień bilansowy stanowi więc podstawową datę odniesienia dla informacji przedstawianych w sprawozdaniu finansowym.