Działce rolnej

„Działka rolna” to pojęcie, którego znaczenie w ustawie „Prawo wodne” nie jest ustalane wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia działki wykorzystywanej w rolnictwie. Ustawa odsyła w tym zakresie do art. 2 pkt 4 ustawy o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej. Oznacza to, że aby ustalić, czy konkretny grunt jest działką rolną na potrzeby „Prawa wodnego”, należy zastosować kryteria i znaczenie przyjęte w przepisie, do którego prowadzi odesłanie.

Najważniejsze elementy tego pojęcia:

• chodzi o działkę, a więc wyodrębniony grunt rozpatrywany jako określona całość;
• jej rolny charakter musi wynikać z kwalifikacji przewidzianej w przywołanym przepisie;
• definicja stosowana w „Prawie wodnym” jest definicją odesłaniową, ponieważ nie opisuje wszystkich cech działki samodzielnie, lecz nakazuje posłużyć się regulacją innej ustawy.

Takie rozwiązanie służy ujednoliceniu znaczenia terminu. Organy i inne podmioty stosujące „Prawo wodne” nie powinny tworzyć odrębnego, własnego rozumienia działki rolnej, lecz odwołać się do ustawowej kwalifikacji wskazanej w przepisie referencyjnym. Dzięki temu ten sam grunt może być oceniany według jednolitych kryteriów wtedy, gdy przepis „Prawa wodnego” posługuje się tym pojęciem.

W praktyce znaczenie ma nie samo określenie gruntu jako rolnego w zwykłej rozmowie, lecz możliwość wykazania, że mieści się on w kategorii działki rolnej rozumianej zgodnie z przywołanym przepisem. Ustalenie tej kwestii może wpływać na sposób odczytania i zastosowania regulacji, w których pojęcie to występuje. Definicja z art. 102 „Prawa wodnego” pełni więc funkcję porządkującą i wiążącą interpretacyjnie, a szczegółowych cech działki rolnej należy szukać w przepisie, do którego ustawa odsyła.