Działalność przywozowa

Działalność przywozowa to określony w ustawie rodzaj działalności prowadzonej przez bank tkanek i komórek. Polega na sprowadzaniu do Polski tkanek lub komórek od dostawcy mającego siedzibę w państwie trzecim, jeżeli materiały te są przeznaczone do przeszczepienia albo do zastosowania u ludzi. Taka działalność może być prowadzona na podstawie pozwolenia wskazanego w art. 26 ust. 2 ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów.

W definicji występuje kilka elementów, które muszą być spełnione łącznie:

• działalność prowadzi bank tkanek i komórek,
• jej przedmiotem jest przywóz tkanek lub komórek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• materiały pochodzą od dostawcy z państwa trzeciego,
• są przeznaczone do przeszczepiania lub zastosowania u ludzi,
• przywóz odbywa się na podstawie wymaganego pozwolenia.

Pojęcie nie odnosi się więc do każdego sprowadzenia materiału biologicznego, lecz do działalności o konkretnym celu medycznym, wykonywanej przez określony podmiot i w określonym trybie. Istotne jest zarówno pochodzenie tkanek lub komórek spoza państw należących do wskazanego obszaru regulacji, jak i ich przeznaczenie. Nie chodzi przy tym o samo przechowywanie lub przetwarzanie tkanek i komórek, lecz o ich sprowadzanie do Polski w celu wykorzystania u ludzi.

W ustawie definicja służy wyodrębnieniu działalności przywozowej jako szczególnej, regulowanej aktywności banku tkanek i komórek. Pozwala ustalić, kiedy przywóz podlega wymaganiom dotyczącym pozwolenia, o którym mowa w art. 26 ust. 2. W praktyce ma znaczenie dla oceny, czy konkretne działania banku mieszczą się w zakresie działalności przywozowej i czy są wykonywane w ramach właściwej podstawy prawnej.