Działalność innowacyjna

Działalność innowacyjna to, w rozumieniu ustawy „Niektóre formy wspierania działalności innowacyjnej”, aktywność ukierunkowana na opracowanie nowej technologii oraz wykorzystanie jej w praktyce. Nie chodzi więc wyłącznie o prowadzenie badań, stworzenie pomysłu ani samo unowocześnianie przedsiębiorstwa. Istotne jest połączenie prac nad technologią z jej zastosowaniem w celu rozpoczęcia wytwarzania nowych albo wyraźnie ulepszonych rezultatów.

Pojęcie obejmuje dwa podstawowe elementy:

• opracowanie nowej technologii, czyli rozwiązania, które ma służyć jako podstawa dalszego działania;
• uruchomienie na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów albo usług.

Technologia musi zatem znaleźć przełożenie na rzeczywistą działalność. Rezultatem może być nowy towar, ale również istotnie udoskonalony produkt już istniejący. Innowacja może dotyczyć także sposobu działania, organizacji lub realizacji określonego procesu, a także usługi. Ważne jest, aby ulepszenie miało znaczący charakter, a nie polegało jedynie na drobnej zmianie bez większego wpływu na sposób wytwarzania lub rezultat.

W praktyce definicja pozwala odróżnić działalność innowacyjną od zwykłego prowadzenia produkcji, świadczenia usług albo wprowadzania niewielkich modyfikacji. Obejmuje ona przedsięwzięcia, w których występuje zarówno etap stworzenia rozwiązania technologicznego, jak i etap jego wdrożenia do wytwarzania. Samo opracowanie technologii, bez uruchomienia opartej na niej produkcji nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów albo usług, nie wyczerpuje pełnego zakresu tego pojęcia.

W ustawie określenie to służy wskazaniu rodzaju aktywności, która ma charakter innowacyjny i może być oceniana w kontekście przewidzianych form wspierania. Ma więc znaczenie przy ustalaniu, czy konkretne przedsięwzięcie odpowiada ustawowemu modelowi działalności polegającej na tworzeniu i praktycznym zastosowaniu nowych technologii.