Dyskonto

Dyskonto to różnica między kwotą wypłacaną przy wykupie papieru wartościowego a wydatkiem poniesionym na jego nabycie. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie to służy do ustalenia, jaka wartość powstaje w związku z wykupem papieru wartościowego, jeżeli cena jego nabycia i kwota otrzymana od emitenta nie są takie same.

Dla określenia dyskonta istotne są trzy elementy: papier wartościowy, kwota uzyskana przy jego wykupie oraz wydatek związany z jego nabyciem. Pod uwagę może być brany zakup na rynku pierwotnym, czyli bezpośrednio przy wprowadzaniu papieru do obrotu, albo na rynku wtórnym, czyli od wcześniejszego posiadacza. Porównuje się wówczas rzeczywiście poniesiony wydatek z kwotą otrzymaną od emitenta przy wykupie. Jeżeli papier został nabyty za kwotę niższą niż ta wypłacona przy wykupie, dyskonto odpowiada powstałej różnicy.

Ustawa odrębnie wskazuje sposób ustalenia tej wartości w przypadku nabycia papieru wartościowego w drodze spadku lub darowizny. Nie porównuje się wtedy kwoty wykupu z wydatkiem poniesionym przez obecnego posiadacza, ponieważ nie dokonywał on zakupu. Punktem odniesienia jest wydatek poniesiony na nabycie papieru przez spadkodawcę albo darczyńcę. Dzięki temu definicja obejmuje również papiery wartościowe przekazane nieodpłatnie.

Znaczenie praktyczne dyskonta polega na uporządkowaniu sposobu obliczania różnicy związanej z wykupem papieru wartościowego. Pozwala wskazać, jaka część kwoty otrzymanej od emitenta przewyższa koszt przypisany nabyciu danego papieru. Ma to znaczenie przy stosowaniu przepisów ustawy podatkowej dotyczących papierów wartościowych i ocenie skutków wykupu.

Pojęcie występuje także poza ustawą podatkową. W przepisach o finansach publicznych wiąże się ze sprzedażą bonów skarbowych poniżej ich wartości nominalnej i późniejszym wykupem według tej wartości. W prawie wekslowym może natomiast wpływać na określenie należności dochodzonych przez posiadacza weksla od osoby zobowiązanej zwrotnie.