Dyrektywy nowego podejścia

„Dyrektywy nowego podejścia” to określona w ustawie „o systemie oceny zgodności” kategoria dyrektyw Wspólnoty Europejskiej. Nie chodzi więc o wszystkie dyrektywy, lecz o takie akty, które zostały przyjęte zgodnie z zasadami wskazanymi w uchwale Rady Unii Europejskiej dotyczącej nowego podejścia do harmonizacji technicznej oraz normalizacji.

Istotą tego pojęcia jest połączenie dwóch elementów. Po pierwsze, akt musi być dyrektywą Wspólnoty Europejskiej. Po drugie, musi zostać uchwalony według określonej koncepcji harmonizacji technicznej i normalizacji. O zakwalifikowaniu dyrektywy do tej kategorii decyduje zatem nie sama tematyka regulacji, lecz także sposób jej przyjęcia i jej związek z przyjętymi zasadami harmonizowania wymagań technicznych.

W praktyce dyrektywy nowego podejścia służą ujednolicaniu podstawowych wymagań odnoszących się do wybranych obszarów techniki na poziomie Wspólnoty Europejskiej. Dzięki temu państwa objęte tym systemem mogą posługiwać się wspólnymi ramami oceny, czy dane wyroby lub rozwiązania spełniają wymagania określone w odpowiednich regulacjach. Szczegółowe rozwiązania techniczne mogą być natomiast powiązane z normalizacją, co pozwala oddzielić zasadnicze wymagania regulacyjne od sposobów ich technicznego realizowania.

W ustawie pojęcie to pełni funkcję porządkującą i wyznacza zakres przepisów, do których odnosi się system oceny zgodności. Wskazuje, jakie dyrektywy należy traktować jako dyrektywy nowego podejścia przy stosowaniu regulacji dotyczących spełniania wymagań i potwierdzania zgodności. Ma więc znaczenie zarówno dla ustalenia, jakie wymagania techniczne powinny być brane pod uwagę, jak i dla określenia, w jakim ramach należy analizować zgodność z tymi wymaganiami. W szerszym kontekście pojęcie łączy harmonizację techniczną, normalizację oraz ocenę zgodności, tworząc wspólny punkt odniesienia dla stosowania przepisów w tej dziedzinie.