Art. 154a Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm umożliwiający polskim organom podatkowym współpracę z władzami podatkowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie doręczania pism podatkowych. Przepis ten jest istotnym elementem międzynarodowej współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, co jest zgodne z dyrektywą Rady 2011/16/UE.

#### 1. Przesłanki wystąpienia z wnioskiem o doręczenie

Organ podatkowy może wystąpić z wnioskiem o doręczenie pisma do obcej władzy w dwóch przypadkach:
- gdy doręczenie zgodnie z art. 144 osobie przebywającej na terytorium innego państwa członkowskiego nie jest możliwe,
- gdy doręczenie powodowałoby nieproporcjonalne trudności.

Przesłanki te mają na celu zapewnienie, że mechanizm ten będzie stosowany jedynie w sytuacjach, gdy inne metody doręczenia są niewystarczające lub zbyt uciążliwe.

#### 2. Procedura przekazywania wniosków

Wnioski o doręczenie są przekazywane obcej władzy za pośrednictwem organu wyznaczonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe kolegium odwoławcze przekazują swoje wnioski do tego organu za pośrednictwem dyrektora izby skarbowej właściwego miejscowo.

#### 3. Treść wniosku

Wniosek o doręczenie powinien zawierać dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, któremu ma być doręczone pismo, w szczególności:
- nazwisko lub nazwę (firmę),
- adres,
- dane dotyczące przedmiotu pisma.

#### 4. Forma i sposób przesyłania wniosków

Wnioski o doręczenie przesyła się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowego formularza określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1156/2012. W przypadku braku możliwości przekazania wniosku elektronicznie, dopuszcza się przesyłanie wniosku w postaci papierowej.

#### 5. Przekazywanie pisma będącego przedmiotem wniosku

Pismo będące przedmiotem wniosku o doręczenie przekazuje się obcej władzy przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Jest to istotne, aby zapewnić formalną i prawną poprawność doręczenia.

#### 6. Wyznaczenie organu Krajowej Administracji Skarbowej

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, wyznacza organ Krajowej Administracji Skarbowej odpowiedzialny za przekazywanie obcym władzom wniosków o doręczenie. Celem tego przepisu jest zapewnienie sprawnego i efektywnego procesu doręczania pism.

### Podsumowanie

Art. 154a Ordynacji podatkowej jest kluczowym elementem w kontekście międzynarodowej współpracy podatkowej. Przepis ten umożliwia polskim organom podatkowym skuteczne doręczanie pism podatkowych osobom przebywającym na terytorium innych państw członkowskich UE, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego w dobie globalizacji i mobilności podatników.

Ordynacja podatkowa

Art. 86b Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe obowiązki informacyjne dotyczące schematów podatkowych, które muszą być spełnione przez promotorów. Przepis ten jest kluczowy w kontekście przeciwdziałania agresywnemu planowaniu podatkowemu i zapewnienia transparentności w obszarze podatków.

#### 1. Obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym

Promotor ma obowiązek przekazać Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od najwcześniejszego z trzech zdarzeń:
- udostępnienia schematu podatkowego,
- przygotowania schematu podatkowego do wdrożenia,
- dokonania pierwszej czynności związanej z wdrażaniem schematu podatkowego.

#### 2. Informowanie korzystającego

Promotor jest zobowiązany do niezwłocznego poinformowania korzystającego o nadaniu Numeru Schematów Podatkowych (NSP) oraz przekazania potwierdzenia nadania NSP. W przypadku, gdy schemat podatkowy nie posiada jeszcze NSP w terminie 30 dni, promotor musi poinformować korzystającego o tym fakcie oraz przekazać mu dane dotyczące schematu podatkowego zgodnie z art. 86f.

#### 3. Tajemnica zawodowa

Przepis przewiduje wyjątki od obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym, gdyby naruszało to prawnie chronioną tajemnicę zawodową. W takim przypadku promotor musi:
- poinformować korzystającego o obowiązku przekazania schematu podatkowego do Szefa KAS,
- przekazać korzystającemu dane dotyczące schematu podatkowego.

Jeżeli więcej niż jeden promotor jest zobowiązany do przekazania informacji, promotor, który nie może tego zrobić z powodu tajemnicy zawodowej, musi poinformować inne znane mu podmioty o tym obowiązku.

#### 4. Zawiadomienie Szefa KAS

Promotor, który poinformował korzystającego lub inne podmioty o obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym, musi w terminie 30 dni zawiadomić Szefa KAS o tym fakcie, wskazując datę udostępnienia schematu podatkowego lub dokonania czynności związanej z jego wdrażaniem oraz liczbę podmiotów, które poinformował.

#### 5. Wyjątki od tajemnicy zawodowej

Nie stanowi naruszenia tajemnicy zawodowej:
- przekazanie informacji o schemacie podatkowym, gdy promotor został zwolniony z obowiązku jej zachowania,
- przekazanie informacji o schemacie podatkowym standaryzowanym,
- przesłanie do Szefa KAS informacji o poinformowaniu korzystającego lub innych podmiotów o obowiązku przekazania schematu podatkowego.

#### 6. Schematy podatkowe transgraniczne

Jeżeli promotor jest zobowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym transgranicznym w więcej niż jednym państwie członkowskim UE, obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w państwie członkowskim, które widnieje wyżej na liście określonej w przepisie. Lista ta obejmuje:
1. Państwo, w którym promotor ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd.
2. Państwo, w którym promotor świadczy usługi dotyczące schematu podatkowego za pośrednictwem zagranicznego zakładu.
3. Państwo, w którym promotor jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega.
4. Państwo, w którym promotor jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji pozarządowej reprezentującej osoby lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa podatkowego lub doradcze.

### Podsumowanie

Art. 86b Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe i rygorystyczne obowiązki informacyjne dla promotorów schematów podatkowych, mające na celu zwiększenie transparentności i przeciwdziałanie agresywnemu planowaniu podatkowemu. Przepis ten uwzględnia również ochronę tajemnicy zawodowej, wprowadzając mechanizmy pozwalające na jej zachowanie w określonych sytuacjach.

#### 1. Obowiązek informacyjny korzystającego

Art. 86c Ordynacji podatkowej nakłada na korzystającego obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w określonych sytuacjach. Przepis ten jest kluczowy w kontekście przeciwdziałania agresywnym optymalizacjom podatkowym oraz zapewnienia transparentności działań podatników.

#### 2. Terminy przekazania informacji

Korzystający ma obowiązek przekazać informację o schemacie podatkowym w terminie 30 dni od dnia następującego po:
- udostępnieniu mu schematu podatkowego,
- przygotowaniu przez niego schematu podatkowego do wdrożenia,
- dokonaniu pierwszej czynności związanej z wdrażaniem schematu podatkowego.

Termin ten jest bezwzględny i jego niedotrzymanie może skutkować sankcjami administracyjnymi.

#### 3. Obowiązek weryfikacji i modyfikacji danych

Korzystający, przekazując informację o schemacie podatkowym, jest zobowiązany do weryfikacji danych otrzymanych od promotora oraz ich modyfikacji w celu zapewnienia zgodności ze stanem rzeczywistym. Jest to istotne, ponieważ odpowiedzialność za prawidłowość przekazanych informacji spoczywa na korzystającym.

#### 4. Schematy podatkowe transgraniczne

W przypadku schematów podatkowych transgranicznych, obowiązek informacyjny podlega wykonaniu wyłącznie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które widnieje wyżej na określonej liście priorytetów:
1. Państwo, w którym korzystający posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd.
2. Państwo, w którym korzysta ze schematu podatkowego za pośrednictwem zagranicznego zakładu.
3. Państwo, w którym uzyskuje dochody lub osiąga zyski, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie członkowskim UE.
4. Państwo, w którym prowadzi działalność, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania, siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie członkowskim UE.

#### 5. Współodpowiedzialność korzystających

Jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez korzystającego, który widnieje wyżej na liście priorytetów. Pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią, że informacja została przekazana przez innego korzystającego, np. poprzez przedstawienie potwierdzenia nadania NSP (Numeru Schematów Podatkowych).

#### 6. Zastosowanie przepisów art. 86b § 3

Przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy transgraniczny z promotorem lub wspomagającym, jest zobowiązany do przekazania informacji o tym schemacie.

### Wnioski

Art. 86c Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe obowiązki informacyjne dla korzystających ze schematów podatkowych, zarówno krajowych, jak i transgranicznych. Przepis ten ma na celu zwiększenie transparentności działań podatników oraz umożliwienie organom podatkowym skuteczniejszego monitorowania i przeciwdziałania agresywnym optymalizacjom podatkowym. Kluczowe jest, aby korzystający dokładnie weryfikowali i modyfikowali dane otrzymane od promotorów, aby zapewnić ich zgodność ze stanem rzeczywistym, co minimalizuje ryzyko sankcji administracyjnych.

Art. 86d Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe obowiązki informacyjne dotyczące schematów podatkowych, które muszą być przestrzegane przez promotorów, korzystających oraz wspomagających. Przepisy te mają na celu zapewnienie transparentności i zgodności działań podatkowych z obowiązującymi przepisami prawa.

#### 1. Obowiązki informacyjne promotora lub korzystającego

Promotor lub korzystający, zlecający wspomagającemu wykonanie czynności związanych ze schematem podatkowym, są zobowiązani do poinformowania wspomagającego na piśmie o NSP (Numerze Schematów Podatkowych) tego schematu, załączając potwierdzenie nadania NSP. Informacja ta musi być przekazana najpóźniej w dniu poprzedzającym wykonanie tych czynności. Przepisy art. 86b § 2a i 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że wspomagający musi być świadomy, że uzgodnienie może stanowić schemat podatkowy.

#### 2. Obowiązki wspomagającego

Wspomagający ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych od dnia, w którym powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, wystąpić z odrębnym pismem do promotora lub korzystającego o przekazanie mu oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego. Jeżeli wspomagający nie został poinformowany o NSP zgodnie z § 1 lub nie otrzymał informacji, o której mowa w art. 86b § 3, a przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w jego działalności powziął wątpliwości, że uzgodnienie może stanowić schemat podatkowy, jest zobowiązany zawiadomić Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) o tej sytuacji.

#### 3. Zawiadomienie Szefa KAS

Wspomagający musi zawiadomić Szefa KAS o powzięciu wątpliwości, wskazując dzień, w którym powziął te wątpliwości, oraz liczbę podmiotów, do których wystąpił o przekazanie oświadczenia. Może on wstrzymać się z wykonaniem czynności do dnia otrzymania oświadczenia, potwierdzenia nadania NSP lub informacji, o której mowa w art. 86b § 3.

#### 4. Tajemnica zawodowa

Jeżeli przekazanie informacji o schemacie podatkowym naruszałoby obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej, wspomagający musi niezwłocznie poinformować korzystającego lub promotora, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, o którym należy przekazać informację Szefowi KAS. Wspomagający musi również zawiadomić Szefa KAS o tej sytuacji, wskazując dzień, w którym dostrzegł, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę podmiotów, które poinformował.

#### 5. Odpowiedzialność wspomagającego

Wspomagający, który wstrzymał się z wykonaniem czynności, nie ponosi odpowiedzialności cywilnej ani dyscyplinarnej względem zlecającego te czynności w zakresie związanym ze wstrzymaniem się z ich wykonaniem.

#### 6. Obowiązki w przypadku schematów transgranicznych

Jeżeli wspomagający jest zobowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym transgranicznym w więcej niż jednym państwie członkowskim UE, obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w jednym państwie członkowskim, zgodnie z hierarchią określoną w przepisie.

### Podsumowanie

Art. 86d Ordynacji podatkowej nakłada na promotorów, korzystających i wspomagających szereg obowiązków informacyjnych dotyczących schematów podatkowych. Przepisy te mają na celu zapewnienie przejrzystości i zgodności działań podatkowych z prawem, a także ochronę wspomagających przed odpowiedzialnością cywilną i dyscyplinarną w przypadku wstrzymania się z wykonaniem czynności. Wspomagający muszą działać z należytą starannością, uwzględniając zawodowy charakter swojej działalności oraz specyfikę wykonywanych czynności.

Art. 86e Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z obowiązkiem przekazywania informacji o schematach podatkowych, szczególnie w sytuacjach, gdy obowiązek ten dotyczy więcej niż jednego podmiotu. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia współpracy między różnymi podmiotami oraz koordynacji działań w zakresie raportowania schematów podatkowych.

#### 1. Zwolnienie z obowiązku przekazania informacji
Pierwsza część przepisu stanowi, że jeśli więcej niż jeden podmiot jest zobowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym, wykonanie tego obowiązku przez jeden z nich zwalnia pozostałych. Warunkiem jest, aby pozostali podmioty zostały wskazane w informacji o schemacie podatkowym i poinformowane na piśmie o NSP (Numerze Schematów Podatkowych) tego schematu, z załączeniem potwierdzenia nadania NSP. Przepis ten ma na celu uniknięcie dublowania obowiązków raportowych i uproszczenie procedur.

#### 2. Przypadki transgraniczne
Druga część przepisu odnosi się do sytuacji, gdy schemat podatkowy ma charakter transgraniczny. W takich przypadkach, jeśli promotor, korzystający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE, jest on zwolniony z obowiązku przekazania informacji Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis ten ma na celu uniknięcie podwójnego raportowania i promowanie współpracy międzynarodowej w zakresie wymiany informacji podatkowych.

#### 3. Wyjątek dotyczący uprzednich porozumień cenowych
Ostatnia część przepisu wyraźnie wskazuje, że trwające postępowanie w przedmiocie wydania uprzedniego porozumienia cenowego lub wydanie takiego porozumienia nie zwalnia z obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym. Uprzednie porozumienia cenowe, regulowane ustawą z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, są narzędziem mającym na celu zapobieganie sporom podatkowym, jednak nie zwalniają one z obowiązków raportowych dotyczących schematów podatkowych.

#### 4. Odpowiednie stosowanie art. 86b § 3
Przepis art. 86e odsyła do odpowiedniego stosowania art. 86b § 3, który reguluje kwestie związane z obowiązkiem przekazywania informacji o schematach podatkowych. Odesłanie to ma na celu zapewnienie spójności i jednolitości w stosowaniu przepisów dotyczących raportowania schematów podatkowych.

### Podsumowanie
Art. 86e Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizmy mające na celu uproszczenie procedur raportowania schematów podatkowych oraz unikanie dublowania obowiązków raportowych. Przepis ten promuje współpracę między podmiotami oraz międzynarodową wymianę informacji podatkowych, jednocześnie wyraźnie wskazując na wyjątki dotyczące uprzednich porozumień cenowych. Właściwe stosowanie tego przepisu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania obowiązkami raportowymi w zakresie schematów podatkowych.

**1. Wprowadzenie**

Art. 236a Prawa ochrony środowiska ustanawia Krajowy Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (dalej: „Krajowy Rejestr”), który jest integralną częścią Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (dalej: „Europejski Rejestr”), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r.

**2. Cel i znaczenie Krajowego Rejestru**

Krajowy Rejestr ma na celu gromadzenie i udostępnianie informacji dotyczących uwalniania i transferu zanieczyszczeń w Polsce. Jest to kluczowy instrument w monitorowaniu i zarządzaniu wpływem działalności przemysłowej na środowisko. Transparentność danych zawartych w rejestrze umożliwia społeczeństwu, organizacjom pozarządowym oraz organom administracji publicznej dostęp do informacji o zanieczyszczeniach, co sprzyja lepszemu zarządzaniu środowiskiem oraz podejmowaniu świadomych decyzji.

**3. Podstawa prawna**

Art. 236a odnosi się bezpośrednio do rozporządzenia (WE) nr 166/2006, które ustanawia Europejski Rejestr. Rozporządzenie to zobowiązuje państwa członkowskie do utworzenia krajowych rejestrów, które będą kompatybilne z systemem europejskim. W ten sposób zapewniona jest spójność i porównywalność danych na poziomie Unii Europejskiej.

**4. Zakres danych**

Krajowy Rejestr obejmuje dane, o których mowa w art. 236b ust. 1 Prawa ochrony środowiska. Przepis ten precyzuje rodzaje informacji, które mają być gromadzone, w tym m.in. dane dotyczące ilości i rodzajów zanieczyszczeń uwalnianych do powietrza, wody i gleby oraz transferu zanieczyszczeń poza zakład.

**5. Prowadzenie Krajowego Rejestru**

Zgodnie z art. 236a, Krajowy Rejestr jest prowadzony przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (GIOŚ). GIOŚ jest odpowiedzialny za zbieranie, weryfikację i publikację danych, a także za zapewnienie ich zgodności z wymogami rozporządzenia 166/2006. Prowadzenie rejestru przez GIOŚ gwarantuje, że dane są zbierane i przetwarzane przez wyspecjalizowany organ, co zwiększa ich wiarygodność i dokładność.

**6. Znaczenie dla przedsiębiorców**

Przedsiębiorcy, których działalność wiąże się z uwalnianiem i transferem zanieczyszczeń, są zobowiązani do raportowania odpowiednich danych do Krajowego Rejestru. Niewywiązanie się z tego obowiązku może skutkować sankcjami administracyjnymi. Dlatego ważne jest, aby przedsiębiorcy byli świadomi swoich obowiązków i terminowo przekazywali wymagane informacje.

**7. Wnioski**

Art. 236a Prawa ochrony środowiska jest kluczowym elementem polskiego systemu zarządzania środowiskiem, który integruje krajowe działania z europejskimi standardami. Ustanowienie Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń oraz jego prowadzenie przez GIOŚ zapewnia transparentność i dostępność danych dotyczących zanieczyszczeń, co jest niezbędne dla skutecznej ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Dyrektywa Rady

Dyrektywa Rady w przepisach

Ordynacja podatkowa5 przepisów

Prawo ochrony środowiska1 przepis