Dyrektor

W ustawie „Komercjalizacja i niektóre uprawnienia pracowników” pojęcie „dyrektor” ma znaczenie szczególne i nie odnosi się do każdej osoby kierującej instytucją lub przedsiębiorstwem. Obejmuje ono osobę, która sprawuje zarząd komisaryczny albo pełni funkcję tymczasowego kierownika przedsiębiorstwa państwowego. Są to dwie alternatywne przesłanki zastosowania tego określenia, dlatego dla uznania danej osoby za dyrektora w rozumieniu tej ustawy wystarczy wystąpienie jednej z nich.

Istotą tej definicji jest wskazanie osoby wykonującej funkcję kierowniczą w szczególnym trybie. Zarząd komisaryczny wiąże się z czasowym przejęciem kierowania przedsiębiorstwem przez wyznaczoną osobę, natomiast tymczasowy kierownik pełni swoją funkcję do czasu ustanowienia docelowego sposobu zarządzania lub obsadzenia stanowiska zgodnie z właściwymi regulacjami. Definicja nie opisuje wszystkich kompetencji takiej osoby, lecz określa, kogo ustawa traktuje jako dyrektora na potrzeby swoich przepisów.

Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu, do kogo odnoszą się uprawnienia, obowiązki i procedury przewidziane w ustawie. Pozwala także odróżnić status wynikający z tej regulacji od potocznego rozumienia stanowiska dyrektora oraz od innych funkcji kierowniczych. W konkretnym przypadku decydujące jest więc nie samo używanie nazwy „dyrektor”, lecz to, czy dana osoba sprawuje zarząd komisaryczny lub jest tymczasowym kierownikiem przedsiębiorstwa państwowego.

Słowo „dyrektor” występuje również w innych ustawach, ale jego znaczenie zależy tam od kontekstu. Może oznaczać między innymi osobę pełniącą funkcję w organach lub jednostkach związanych z gospodarką wodną, bezpieczeństwem morskim, fundacjami albo instytutami. W przepisach prawa spółek może odnosić się do osoby pełniącej funkcję dyrektora w spółce, a w regulacjach dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności może wskazywać dyrektora zakładu karnego. Nie oznacza to jednak, że te funkcje są tożsame z dyrektorem zdefiniowanym w ustawie o komercjalizacji.