Drogowy obiekt inżynierski

Drogowy obiekt inżynierski to określona prawem kategoria obiektu związanego z drogą publiczną. W rozumieniu ustawy o drogach publicznych obejmuje ona pięć podstawowych rodzajów obiektów: most, wiadukt, tunel, przepust oraz konstrukcję oporową. O tym, czy dany obiekt należy do tej kategorii, nie decyduje wyłącznie jego nazwa ani ogólne przeznaczenie. Musi on odpowiadać rodzajowi obiektu wskazanemu w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy Prawo budowlane.

Definicja ma więc charakter odsyłający. Ustawa o drogach publicznych wskazuje zamknięty katalog rodzajów obiektów, natomiast ich bliższe ujęcie i zakres należy ustalać z uwzględnieniem przepisów budowlanych, do których odsyła. Dzięki temu pojęcie obejmuje zarówno obiekty umożliwiające prowadzenie drogi nad przeszkodą lub pod nią, jak i obiekty pozwalające na przeprowadzenie wody albo utrzymanie gruntu i zabezpieczenie przebiegu drogi. Wspólną cechą tych obiektów jest ich inżynierski charakter oraz związek z funkcjonowaniem drogi publicznej.

W praktyce posłużenie się tym terminem pozwala jednoznacznie określić, jakiego rodzaju obiekt jest traktowany jako element infrastruktury drogowej. Ma to znaczenie przy interpretowaniu i stosowaniu przepisów dotyczących dróg publicznych, a także przy rozróżnianiu takich obiektów od innych elementów drogi. Jeżeli dany obiekt mieści się w jednej z wymienionych kategorii i jest objęty zakresem przepisów wydanych na podstawie art. 7 Prawa budowlanego, może być kwalifikowany jako drogowy obiekt inżynierski na potrzeby ustawy. Termin porządkuje zatem nazewnictwo ustawowe i wskazuje grupę obiektów, które wymagają uwzględnienia w regulacjach odnoszących się do infrastruktury drogowej.