Droga dla rowerów

Droga dla rowerów to wyodrębniona w przestrzeni droga albo jej część, która nie jest jezdnią i została oznaczona właściwymi znakami drogowymi. Zgodnie z ustawą „Prawo o ruchu drogowym” jest to element organizacji ruchu przeznaczony przede wszystkim do poruszania się określonych uczestników ruchu, na zasadach wynikających z tej ustawy.

Aby daną przestrzeń można było uznać za drogę dla rowerów, muszą wystąpić łącznie podstawowe cechy:

• musi stanowić drogę albo część drogi,
• nie może być jezdnią,
• powinna być oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi,
• musi być przeznaczona do ruchu wskazanych w definicji osób i urządzeń.

Droga dla rowerów służy więc do organizowania ruchu rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego. Obejmuje także ruch osób korzystających z urządzenia wspomagającego ruch oraz ruch pieszych, ale w przypadkach przewidzianych w ustawie. Nie każda nawierzchnia, po której można przejechać rowerem, jest zatem drogą dla rowerów. Znaczenie ma zarówno jej usytuowanie poza jezdnią, jak i formalne oznakowanie oraz przeznaczenie.

Definicja wyznacza zakres stosowania przepisów odnoszących się do tej części drogi. Pozwala odróżnić drogę dla rowerów od jezdni i innych przestrzeni przeznaczonych do ruchu, a także wskazuje, jakie rodzaje ruchu mogą się na niej odbywać. W praktyce oznakowanie i charakter tej infrastruktury informują uczestników ruchu, że mają do czynienia z wydzieloną trasą przeznaczoną dla rowerów oraz innych wymienionych w ustawie użytkowników, z uwzględnieniem sytuacji, w których ustawa przewiduje ruch pieszych.