Przepis określa, jak należy traktować dowody osobiste wydane przed dniem wskazanym w jego treści po upływie terminu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej przepisy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz o działalności gospodarczej. Jego podstawowym skutkiem jest czasowe utrzymanie znaczenia tych dokumentów. Po upływie wskazanego terminu dowód osobisty nadal stanowi dokument stwierdzający tożsamość osoby oraz poświadczający jej obywatelstwo polskie.

Regulacja ma charakter przejściowy i została ograniczona do ściśle określonego okresu. Przepis wskazuje zarówno moment, od którego opisany skutek ma zastosowanie, jak i końcową datę, do której może on trwać. Oznacza to, że dokumenty objęte regulacją zachowują określoną funkcję jedynie przez czas wyraźnie wyznaczony w przepisie, a nie bezterminowo.

Zakres przepisu obejmuje wyłącznie dowody osobiste wydane przed określoną w nim datą. Nie odnosi się on do wszystkich dokumentów tożsamości ani do dowodów wydanych później. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że w oznaczonym przedziale czasowym takie dowody osobiste nadal potwierdzają tożsamość osoby i jej obywatelstwo polskie, mimo upływu terminu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy. Po upływie końcowego terminu określonego w przepisie ten szczególny skutek czasowy ustaje.

o czasowym posługiwaniu się dowodami osobistymi wydanymi przed dniem 1 stycznia 2001 r.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2007/1363/text/T/D20071363L.pdf

Dowody osobiste

Dowody osobiste w przepisach

o czasowym posługiwaniu się dowodami osobistymi wydanymi przed dniem 1 stycznia 2001 r.1 przepis