Art. 139^1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczególną procedurę doręczenia pism procesowych pozwanemu będącemu osobą fizyczną, gdy nie odebrał on korespondencji sądowej pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie k.p.c. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że pozwany zostanie skutecznie poinformowany o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu, co jest kluczowe dla zagwarantowania jego prawa do obrony.

1. **Powtórzenie zawiadomienia i brak odbioru**:
   - Jeżeli pozwany nie odbierze korespondencji sądowej wysłanej na wskazany adres, mimo powtórzenia zawiadomienia, przewodniczący sądu ma obowiązek zawiadomić o tym powoda. Powód otrzymuje odpis pisma sądowego dla pozwanego i jest zobowiązany do doręczenia tego odpisu za pośrednictwem komornika.

2. **Wyjątek od stosowania przepisu**:
   - Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli aktualność adresu pozwanego wskazanego w pozwie nie budzi wątpliwości, mimo że pozwany nie odebrał korespondencji. W takim przypadku, doręczenie uważa się za skuteczne.

3. **Obowiązki powoda**:
   - Powód ma dwa miesiące od dnia doręczenia mu zobowiązania na złożenie do akt potwierdzenia doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika albo na zwrócenie korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie.
   - W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, stosuje się art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., co może prowadzić do zawieszenia postępowania.

4. **Skutek doręczenia**:
   - Jeżeli powód przedstawi dowód na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c. uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów procesowych.

5. **Pouczanie pozwanego**:
   - Przy doręczeniu przez komornika, pozwany musi być pouczony, że późniejsze doręczenie nie wpływa na bieg terminów, które już rozpoczęły się z chwilą doręczenia zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c.

Art. 139^1 k.p.c. jest istotnym narzędziem w procesie cywilnym, które ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których pozwany unika odbioru korespondencji sądowej, a tym samym próbuje uniknąć odpowiedzialności procesowej. Przepis ten równoważy interesy obu stron postępowania, zapewniając, że pozwany ma realną możliwość obrony swoich praw, jednocześnie umożliwiając powodowi kontynuowanie postępowania w sposób zgodny z przepisami prawa.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 144b Ordynacji podatkowej wprowadza regulacje dotyczące doręczania pism utrwalonych w postaci elektronicznej, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przepis ten ma na celu ułatwienie i usprawnienie procesu doręczania pism podatkowych, jednocześnie zapewniając odpowiedni poziom bezpieczeństwa i poufności informacji.

#### 1. Forma doręczenia pism elektronicznych

Zgodnie z § 1, doręczenie pism utrwalonych w postaci elektronicznej może polegać na doręczeniu wydruku pisma odzwierciedlającego treść tego pisma. Oznacza to, że organ podatkowy ma możliwość przekazania podatnikowi wydruku pisma, które zostało pierwotnie sporządzone i podpisane w formie elektronicznej. Taki wydruk musi zawierać informację, że pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane odpowiednim rodzajem podpisu elektronicznego, a także wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała.

#### 2. Klauzula „Tajemnica skarbowa”

Organ podatkowy jest zobowiązany oznaczyć pismo utrwalone w postaci elektronicznej klauzulą: „Tajemnica skarbowa”. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony danych osobowych i informacji poufnych, które mogą być zawarte w takich pismach. Klauzula ta ma na celu przypomnienie o konieczności zachowania poufności i odpowiedniego zabezpieczenia informacji zawartych w piśmie.

#### 3. Zawartość wydruku pisma

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, musi zawierać:
- Informację, że pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
- Wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która podpisała pismo.
- Identyfikator pisma, nadawany przez system teleinformatyczny.

Dodatkowo, wydruk może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo. Jest to rozwiązanie praktyczne, które pozwala na łatwiejsze i szybsze sporządzanie wydruków, jednocześnie zachowując ich wiarygodność.

#### 4. Dowód w postępowaniu

Wydruk pisma stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej. Oznacza to, że wydruk ma taką samą moc dowodową jak oryginał pisma elektronicznego, co jest istotne z punktu widzenia postępowań podatkowych i ewentualnych sporów.

#### 5. Dostęp do tajemnicy skarbowej

W przypadku doręczania wydruku pisma przy wykorzystaniu usługi pocztowej, operator pocztowy oraz osoby działające w jego imieniu uzyskują dostęp do informacji objętych tajemnicą skarbową w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania tej usługi. Jest to wyjątek od zasady poufności, który ma na celu umożliwienie skutecznego doręczenia pism podatkowych. Operator pocztowy jest zobowiązany do zachowania tajemnicy skarbowej i odpowiedniego zabezpieczenia przekazywanych informacji.

### Podsumowanie

Art. 144b Ordynacji podatkowej wprowadza nowoczesne rozwiązania w zakresie doręczania pism podatkowych, które mają na celu usprawnienie i przyspieszenie tego procesu, jednocześnie zapewniając odpowiedni poziom bezpieczeństwa i poufności informacji. Przepis ten jest istotny zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podatników, którzy mogą korzystać z nowoczesnych form komunikacji z administracją podatkową.

Ordynacja podatkowa

Sprzeciw może opierać się tylko na twierdzeniach i zarzutach, które wierzyciel wskazał już w zgłoszeniu wierzytelności. Oznacza to, że wierzyciel nie może co do zasady rozszerzać podstaw sprzeciwu o nowe argumenty, jeżeli wcześniej miał możliwość ich przedstawienia. Nowe twierdzenia lub zarzuty są dopuszczalne tylko w dwóch sytuacjach. Wierzyciel musi wykazać, że wcześniejsze ich zgłoszenie było niemożliwe albo że potrzeba ich wskazania pojawiła się dopiero później. Samo przedstawienie nowego argumentu nie wystarcza, jeżeli wierzyciel nie wykaże jednej z tych okoliczności. Jeżeli wierzytelność została stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu, zakres sprzeciwu jest węższy. Sprzeciw może wtedy opierać się wyłącznie na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy w sprawie zakończonej tym orzeczeniem. Takie zdarzenia należy potwierdzić dowodem na piśmie.

Dowód pisma

Dowód pisma w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo upadłościowe1 przepis