Dostępne zasoby wód podziemnych

Dostępne zasoby wód podziemnych to część wód, która może być uznana za możliwą do wykorzystania po uwzględnieniu potrzeb środowiska. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie Prawo wodne i odnosi się do określonej jednolitej części wód podziemnych, czyli wyodrębnionego obszaru, dla którego ocenia się między innymi zasilanie oraz stan zasobów wodnych.

Podstawą ustalenia dostępnych zasobów jest średnia roczna wielkość całkowitego zasilania wód podziemnych obliczana na podstawie wielolecia. Chodzi o ilość wody, która w dłuższym okresie zasila daną jednolitą część wód podziemnych, z uwzględnieniem naturalnej zmienności warunków. Od tej wartości odejmuje się średnią wielkość przepływu wód, również ustalaną na podstawie wielolecia, jeżeli przepływ ten jest potrzebny do osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych związanych z daną częścią wód podziemnych.

Takie pomniejszenie ma znaczenie ochronne. Ma zapewnić, aby korzystanie z wód podziemnych nie prowadziło do znacznego pogorszenia stanu ekologicznego powiązanych wód powierzchniowych. Ma również zapobiegać powstaniu szkód w ekosystemach lądowych, które zależą od wód podziemnych. W praktyce oznacza to, że za dostępne nie uznaje się całego zasilania określonego obszaru, lecz tylko tę jego część, która pozostaje po zabezpieczeniu przepływów i warunków koniecznych dla środowiska.

Pojęcie służy więc do określania ilości wód podziemnych, którą można brać pod uwagę przy gospodarowaniu tymi wodami, bez pomijania ich powiązań z wodami powierzchniowymi i ekosystemami lądowymi. Ma znaczenie przy ocenie zasobów jednolitych części wód podziemnych oraz przy planowaniu korzystania z nich w sposób zgodny z celami środowiskowymi. Dostępne zasoby są zatem kategorią uwzględniającą zarówno możliwości naturalnego odtwarzania wód, jak i konieczność zachowania odpowiednich warunków dla całego zależnego od nich środowiska.