Dostawca usługi medialnej

Pojęcie „dostawca usługi medialnej” oznacza podmiot, którego status należy ustalać zgodnie z definicją zawartą w przepisach o radiofonii i telewizji. Ustawa o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej nie opisuje tego pojęcia samodzielnie, lecz posługuje się odesłaniem do wskazanego przepisu innej ustawy. Oznacza to, że znaczenie tego terminu jest powiązane z regulacjami dotyczącymi działalności medialnej i powinno być odczytywane w ich kontekście.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• chodzi o dostawcę usługi medialnej, a więc podmiot spełniający przesłanki określone w przepisie, do którego odsyła ustawa;
• ocena, czy dany podmiot ma taki status, wymaga zastosowania definicji z ustawy o radiofonii i telewizji;
• samo uczestnictwo w produkcji audiowizualnej nie przesądza jeszcze o uznaniu podmiotu za dostawcę usługi medialnej;
• termin odnosi się do statusu podmiotu w systemie prawnym, a nie wyłącznie do rodzaju tworzonego utworu, prowadzonego projektu lub wykonywanej czynności.

W ustawie o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej definicja pełni funkcję porządkującą. Pozwala jednoznacznie ustalić, kogo należy rozumieć jako dostawcę usługi medialnej przy stosowaniu przepisów tej ustawy. Dzięki odesłaniu nie tworzy się odrębnego, konkurencyjnego znaczenia tego pojęcia na potrzeby wsparcia produkcji audiowizualnej, lecz wykorzystuje się status już uregulowany w przepisach medialnych.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że przy analizie uprawnień, obowiązków lub zastosowania określonych mechanizmów przewidzianych w ustawie trzeba najpierw sprawdzić, czy dany podmiot mieści się w definicji dostawcy usługi medialnej wynikającej z przepisów, do których odsyła ustawa. Nie wystarczy potoczne określenie przedsiębiorcy jako nadawcy, platformy, producenta lub podmiotu działającego w mediach. Decydujące są przesłanki wynikające z właściwej definicji ustawowej oraz ich zastosowanie do konkretnego podmiotu.