Dostawca usług społeczeństwa informacyjnego

Dostawca usług społeczeństwa informacyjnego to podmiot, który świadczy usługę zakwalifikowaną jako usługa społeczeństwa informacyjnego zgodnie z art. 3 pkt 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020. Ustawa o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów nie opisuje tego pojęcia samodzielnie, lecz odsyła do wskazanego przepisu unijnego. Aby uznać dany podmiot za dostawcę, konieczne jest więc spełnienie przesłanek wynikających z tej regulacji oraz powiązanie podmiotu ze świadczeniem takiej usługi.

W praktyce pojęcie obejmuje nie tylko tradycyjnie rozumianych przedsiębiorców oferujących produkty, lecz także podmioty uczestniczące w świadczeniu usług za pośrednictwem środowiska cyfrowego, jeżeli ich działalność mieści się w zakresie unijnej definicji. O tym, czy konkretny podmiot ma taki status, nie decyduje sama nazwa prowadzonej działalności ani forma organizacyjna, lecz charakter świadczonej usługi i zgodność z kryteriami wskazanymi w rozporządzeniu 2019/1020.

Znaczenie w ustawie

W ustawie pojęcie służy precyzyjnemu określeniu kategorii podmiotów, do których mogą odnosić się przepisy dotyczące nadzoru nad bezpieczeństwem produktów. Odwołanie do definicji unijnej zapewnia jednolite rozumienie tego terminu w polskim systemie prawnym i wiąże krajowe regulacje z zasadami nadzoru rynku oraz zgodności produktów obowiązującymi w Unii Europejskiej.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że prawidłowe ustalenie statusu danego podmiotu może mieć wpływ na ocenę jego roli w obrocie produktami oraz na zastosowanie odpowiednich mechanizmów nadzoru. Pojęcie należy interpretować łącznie z art. 3 pkt 14 rozporządzenia 2019/1020, ponieważ właśnie ten przepis wskazuje, jakie usługi i jakich usługodawców obejmuje omawiana kategoria.