Przepis rozstrzyga jedną kwestię techniczną, ale o dużym znaczeniu procesowym: jak ustalić dzień doręczenia korespondencji, gdy doręczenie nastąpiło w sposób wskazany w art. 39 § 1. Nie tworzy własnej reguły, tylko odsyła do art. 42 ustawy o doręczeniach elektronicznych.

### Najważniejsze punkty

- Zakres zastosowania wyznacza sposób doręczenia opisany w art. 39 § 1 - poza nim przepis nie działa.
- Dzień doręczenia ustala się według art. 42 ustawy o doręczeniach elektronicznych, a nie według reguł kodeksowych.
- Odesłanie obejmuje wyłącznie ustalenie dnia doręczenia, a nie skuteczność samej czynności.
- Ustalony w ten sposób dzień wyznacza początek biegu terminów w sprawie.

### W praktyce

Sprawdzenie, kiedy doszło do doręczenia, wymaga sięgnięcia do dwóch aktów naraz: do przepisu odsyłającego i do przepisu, do którego odesłano. Pomyłka na tym etapie przenosi się wprost na obliczenie terminu na wniesienie odwołania albo zażalenia.

Kodeks postępowania administracyjnego

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 139^1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczególną procedurę doręczenia pism procesowych pozwanemu będącemu osobą fizyczną, gdy nie odebrał on korespondencji sądowej pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie k.p.c. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że pozwany zostanie skutecznie poinformowany o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu, co jest kluczowe dla zagwarantowania jego prawa do obrony.

1. **Powtórzenie zawiadomienia i brak odbioru**:
   - Jeżeli pozwany nie odbierze korespondencji sądowej wysłanej na wskazany adres, mimo powtórzenia zawiadomienia, przewodniczący sądu ma obowiązek zawiadomić o tym powoda. Powód otrzymuje odpis pisma sądowego dla pozwanego i jest zobowiązany do doręczenia tego odpisu za pośrednictwem komornika.

2. **Wyjątek od stosowania przepisu**:
   - Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli aktualność adresu pozwanego wskazanego w pozwie nie budzi wątpliwości, mimo że pozwany nie odebrał korespondencji. W takim przypadku, doręczenie uważa się za skuteczne.

3. **Obowiązki powoda**:
   - Powód ma dwa miesiące od dnia doręczenia mu zobowiązania na złożenie do akt potwierdzenia doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika albo na zwrócenie korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie.
   - W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, stosuje się art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., co może prowadzić do zawieszenia postępowania.

4. **Skutek doręczenia**:
   - Jeżeli powód przedstawi dowód na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c. uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów procesowych.

5. **Pouczanie pozwanego**:
   - Przy doręczeniu przez komornika, pozwany musi być pouczony, że późniejsze doręczenie nie wpływa na bieg terminów, które już rozpoczęły się z chwilą doręczenia zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c.

Art. 139^1 k.p.c. jest istotnym narzędziem w procesie cywilnym, które ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których pozwany unika odbioru korespondencji sądowej, a tym samym próbuje uniknąć odpowiedzialności procesowej. Przepis ten równoważy interesy obu stron postępowania, zapewniając, że pozwany ma realną możliwość obrony swoich praw, jednocześnie umożliwiając powodowi kontynuowanie postępowania w sposób zgodny z przepisami prawa.

Art. 122 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje procedury odwoławcze oraz ograniczenia w zakresie skarg i odwołań dotyczących decyzji wydawanych przez właściwe organy wojskowe. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Zgodnie z ust. 1, żołnierz ma prawo wnieść odwołanie od decyzji wydanych przez właściwe organy wojskowe do organu wyższego stopnia. Procedura ta odbywa się na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego (KPA). Ponadto, żołnierz ma prawo wnieść skargę do właściwego sądu administracyjnego na zasadach określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA). Jest to istotne zabezpieczenie praw żołnierzy, umożliwiające kontrolę decyzji administracyjnych przez niezależne organy.

#### Ustęp 2
Ustęp 2 wyłącza stosowanie przepisu ust. 1 w określonych sprawach, takich jak mianowanie na stopień wojskowy, przeniesienie do innego korpusu osobowego lub grupy osobowej, skierowanie do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową oraz powierzenie czasowego pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku. Wyłączenie to ma na celu zapewnienie sprawności i elastyczności w zarządzaniu personelem wojskowym, co jest kluczowe dla funkcjonowania sił zbrojnych.

#### Ustęp 3
Ustęp 3 dodatkowo ogranicza możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach dotyczących powołania do obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej, powołania do odbycia ćwiczeń wojskowych, wyznaczenia i przeniesienia na stanowisko służbowe, zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do dyspozycji i delegowania do pełnienia obowiązków. Te ograniczenia mają na celu zapewnienie, że decyzje kluczowe dla gotowości bojowej i operacyjnej sił zbrojnych nie będą opóźniane przez długotrwałe procedury sądowe.

#### Ustęp 4
Ustęp 4 stanowi, że wystąpienia w sprawach wynikających ze stosunku służbowego, z wyjątkiem spraw wymienionych w ust. 1 oraz przypadków określonych w ustawie, żołnierz może wnosić tylko drogą służbową. Oznacza to, że w większości przypadków żołnierz musi korzystać z wewnętrznych procedur wojskowych, co ma na celu utrzymanie dyscypliny i hierarchii w strukturach wojskowych.

#### Ustęp 5
Ustęp 5 wyłącza obowiązek doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi hybrydowej albo publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego w postępowaniach, o których mowa w ust. 1. Ma to na celu uproszczenie i przyspieszenie procedur administracyjnych w wojsku.

#### Ustęp 6
Ustęp 6 określa, że decyzje i rozkazy personalne mogą być wydawane w formie indywidualnej lub zbiorowej, a wyciąg z decyzji lub rozkazu jest z nimi równoznaczny. W przypadku sporządzenia decyzji lub rozkazu personalnego albo wyciągu z tej decyzji lub rozkazu personalnego, ich wydruk wykonany z ewidencji wojskowej prowadzonej w postaci elektronicznej jest z nimi równoznaczny, z wyjątkiem spraw związanych z powołaniem do zawodowej służby wojskowej oraz zwolnienia z tej służby. Przepis ten ma na celu ułatwienie zarządzania dokumentacją personalną w wojsku.

### Podsumowanie
Art. 122 ustawy o obronie Ojczyzny wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące procedur odwoławczych i ograniczeń w zakresie skarg i odwołań w sprawach wojskowych. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawności i efektywności zarządzania personelem wojskowym, przy jednoczesnym zabezpieczeniu praw żołnierzy do odwołania się od decyzji administracyjnych.

o obronie Ojczyzny

Przepis wskazuje sytuacje, w których Policja nie musi doręczać korespondencji za pomocą publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego ani publicznej usługi hybrydowej. Wyłączenie obejmuje sprawy osobowe funkcjonariuszy Policji oraz sprawy osobowe byłych funkcjonariuszy Policji. Dotyczy więc korespondencji związanej ze statusem zawodowym tych osób. Obowiązek korzystania z tych usług nie ma zastosowania także wtedy, gdy takie doręczenie mogłoby istotnie utrudnić albo uniemożliwić realizację zadań Policji. Ocena tej przesłanki wiąże się z wpływem sposobu doręczenia na wykonywanie zadań Policji. Przepis wyłącza w opisanych sytuacjach obowiązek użycia wskazanych usług, ale nie określa innego sposobu doręczenia korespondencji.

Doręczenie korespondencji

Doręczenie korespondencji w przepisach

Kodeks postępowania administracyjnego1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego3 przepisy

o obronie Ojczyzny1 przepis

o Policji1 przepis