Dopuszczenie do obiegu

„Dopuszczenie do obiegu” to pojęcie używane w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów na określenie przekazania tkanek lub komórek innemu podmiotowi. Istotne jest więc, że dochodzi do zmiany podmiotu, który będzie zajmował się tym materiałem. Nie chodzi o samo pobranie tkanek lub komórek ani o ich ogólne udostępnienie, lecz o przekazanie ich w ramach dalszego postępowania przewidzianego w definicji.

Aby można było mówić o dopuszczeniu do obiegu w tym znaczeniu, muszą wystąpić trzy podstawowe elementy:

• przedmiotem przekazania są tkanki lub komórki,
• odbiorcą jest inny podmiot niż ten, który ich przekazuje,
• przekazanie następuje w konkretnym celu, czyli dalszego przetwarzania, przechowywania albo sterylizacji.

Cel przekazania ma znaczenie rozstrzygające. Nie każde przekazanie tkanek lub komórek będzie dopuszczeniem do obiegu w rozumieniu ustawy. Musi ono służyć jednemu z wymienionych etapów postępowania. Przetwarzanie oznacza dalsze przygotowanie lub opracowanie materiału, przechowywanie wiąże się z jego zachowaniem do późniejszego wykorzystania, natomiast sterylizacja ma służyć poddaniu go procesowi zapewniającemu odpowiedni stan pod względem czystości i bezpieczeństwa.

Pojęcie wyznacza zatem moment, w którym tkanki lub komórki są przekazywane do dalszego etapu postępowania innemu uczestnikowi tego procesu. Ma ono praktyczne znaczenie dla uporządkowania obiegu materiału oraz ustalenia, jaki charakter ma dane przekazanie. Pozwala odróżnić czynności związane z dalszym przygotowaniem, zachowaniem lub sterylizacją tkanek i komórek od innych działań wykonywanych w obszarze pobierania, przechowywania i przeszczepiania. Definicja koncentruje się na samym przekazaniu, jego przedmiocie, odbiorcy i celu, a nie na skutku końcowym całego procesu.