Dopuszczalna masa całkowita

„Dopuszczalna masa całkowita” to określona dla danego pojazdu najwyższa masa, z jaką może on poruszać się po drodze. Chodzi o pojazd znajdujący się w rzeczywistym stanie obciążenia, a więc wraz z osobami oraz przewożonym ładunkiem. Wartość ta nie jest ustalana dowolnie, lecz wynika z właściwych warunków technicznych dotyczących pojazdu. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Prawo o ruchu drogowym”.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów:

• wskazuje granicę masy, której nie należy przekraczać;
• odnosi się do całego pojazdu, a nie wyłącznie do jego ładunku;
• uwzględnia zarówno osoby znajdujące się w pojeździe, jak i przewożone rzeczy;
• wiąże dopuszczalną masę z wymaganiami technicznymi;
• dotyczy pojazdu dopuszczonego do poruszania się po drodze.

Dopuszczalna masa całkowita służy do określenia, jak ciężki może być pojazd w warunkach zgodnego z prawem użytkowania na drodze. Pozwala odróżnić masę samego pojazdu od jego masy po obciążeniu. Ma więc znaczenie przy ocenie, czy pojazd wraz z pasażerami i ładunkiem mieści się w granicach wynikających z jego właściwości technicznych.

W praktyce jest to wartość odnosząca się do pełnego obciążenia pojazdu. Przy jej uwzględnianiu nie bierze się pod uwagę wyłącznie liczby przewożonych rzeczy, ponieważ na końcową masę wpływają także osoby znajdujące się w pojeździe. Przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej oznaczałoby poruszanie się pojazdem cięższym niż przewidziano w odpowiednich warunkach technicznych. Dlatego pojęcie to ma znaczenie dla ustalenia, czy pojazd może być używany na drodze w danym stanie obciążenia.