Dokument normalizacyjny

„Dokument normalizacyjny” to dokument o charakterze technicznym lub organizacyjnym, który porządkuje określoną dziedzinę działalności. Zawiera ustalone zasady postępowania, wytyczne albo charakterystyki dotyczące różnych rodzajów działalności lub rezultatów tej działalności. Może więc odnosić się zarówno do sposobu wykonywania określonych czynności, jak i do cech, jakie powinien mieć produkt, usługa, proces lub inne osiągnięcie.

Istotnym elementem tego pojęcia jest brak statusu aktu prawnego. Dokument normalizacyjny nie ustanawia prawa w takim znaczeniu jak ustawa czy rozporządzenie. Jego rolą jest przede wszystkim ujednolicanie podejścia do określonych zagadnień, porządkowanie terminologii, wymagań i sposobów działania oraz ułatwianie oceny, czy dane rozwiązanie odpowiada przyjętym zasadom lub charakterystykom. Podstawową postacią dokumentu normalizacyjnego jest norma, ale sama definicja obejmuje także inne dokumenty ustalające zasady, wytyczne lub charakterystyki.

W ustawie „Normalizacja.” pojęcie to wyznacza zakres dokumentów, które mogą powstawać i funkcjonować w ramach działalności normalizacyjnej. Ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala odróżnić materiały służące ujednolicaniu działalności od przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Dokument normalizacyjny może być wykorzystywany jako wspólny punkt odniesienia dla podmiotów stosujących określone rozwiązania, bez utożsamiania go z aktem prawnym.

Pojęcie występuje również w innych regulacjach. W przepisach dotyczących ochrony środowiska wiąże się z określaniem sposobu ustalania wartości wskaźnika hałasu przez właściwego ministra. W regulacjach dotyczących działalności normalizacyjnej związanej z obronnością i bezpieczeństwem państwa odnosi się także do dokumentów normalizacyjnych zawierających informacje niejawne, wobec których stosuje się odpowiednią ochronę.