Kto składa nieprawdziwe oświadczenie w procedurach dotyczących poboru podatku dochodowego, ryzykuje nie tylko utratę preferencji, lecz odpowiedzialność karną skarbową. Odpowiada zarówno ten, kto podaje nieprawdę lub zataja prawdę, jak i ten, kto wymaganej informacji w ogóle nie złoży albo złoży ją po terminie.

### Najważniejsze punkty

- Czyn polega na podaniu nieprawdy albo zatajeniu prawdy w oświadczeniach i informacjach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.
- Karalne jest także oświadczenie co do zgodności z prawdą faktów przedstawionych we wniosku o zwrot podatku oraz we wniosku o wydanie opinii o stosowaniu preferencji.
- Odpowiedzialnością objęte jest również oświadczenie o zgodności załączonej dokumentacji z oryginałem.
- Zagrożenie ustawowe to kara grzywny do 720 stawek dziennych.
- Niezłożenie wymaganej informacji wbrew obowiązkowi albo złożenie jej po terminie podlega tej samej karze.
- W wypadku mniejszej wagi czyn jest wykroczeniem skarbowym, a więc podlega łagodniejszemu reżimowi odpowiedzialności.

### W praktyce

Ryzyko dotyka przede wszystkim osób podpisujących oświadczenia w imieniu płatnika, bo to one odpowiadają za treść dokumentu. Znaczenie ma nie tylko sama treść oświadczenia, ale i dochowanie terminu, skoro spóźnienie zrównano tu z brakiem informacji.

Kodeks karny skarbowy

Art. 527 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi, że do zgłoszenia wniosku o uznanie za zmarłego uprawniony jest każdy zainteresowany. Przepis ten jest istotnym elementem polskiego prawa cywilnego, regulującym procedurę uznania osoby za zmarłą w sytuacjach, gdy nie ma pewności co do jej losu.

### Analiza przepisu

1. **Podmiot uprawniony do zgłoszenia wniosku**:
   - Przepis przyznaje prawo do zgłoszenia wniosku o uznanie za zmarłego każdemu zainteresowanemu. Pojęcie „zainteresowany” jest tutaj kluczowe i należy je rozumieć szeroko. Może to być osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która ma interes prawny w uznaniu danej osoby za zmarłą.
   - Interes prawny może wynikać z różnych okoliczności, takich jak chęć uregulowania spraw spadkowych, zakończenie stosunku prawnego (np. małżeństwa), czy też inne kwestie majątkowe i niemajątkowe.

2. **Przesłanki uznania za zmarłego**:
   - Procedura uznania za zmarłego jest szczegółowo uregulowana w Kodeksie cywilnym (art. 29-32 k.c.). Zgodnie z tymi przepisami, osoba może być uznana za zmarłą, jeżeli upłynął określony czas od jej zaginięcia i nie ma żadnych wiadomości o jej życiu.
   - W przypadku osób, które zaginęły w okolicznościach zagrażających życiu, termin ten może być krótszy.

3. **Procedura sądowa**:
   - Wniosek o uznanie za zmarłego składa się do sądu rejonowego właściwego dla ostatniego miejsca zamieszkania osoby zaginionej. Jeżeli nie można ustalić tego miejsca, właściwy jest sąd rejonowy dla miejsca, w którym osoba ta ostatnio przebywała.
   - Sąd, rozpatrując wniosek, przeprowadza postępowanie dowodowe, które ma na celu ustalenie, czy istnieją przesłanki do uznania osoby za zmarłą. W szczególności sąd może przesłuchać świadków, zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić inne dowody.

4. **Skutki uznania za zmarłego**:
   - Uznanie za zmarłego ma skutki prawne zrównane ze śmiercią osoby. Oznacza to, że otwiera się spadek po tej osobie, a także kończą się wszelkie stosunki prawne, które były związane z jej osobą.
   - Warto zaznaczyć, że jeżeli osoba uznana za zmarłą odnajdzie się, może żądać uchylenia postanowienia o uznaniu za zmarłego. W takim przypadku sąd uchyla swoje wcześniejsze postanowienie, a skutki prawne uznania za zmarłego są w miarę możliwości cofane.

### Podsumowanie

Art. 527 k.p.c. jest przepisem, który umożliwia każdemu zainteresowanemu zgłoszenie wniosku o uznanie za zmarłego. Jest to istotne narzędzie prawne, które pozwala na uregulowanie sytuacji prawnej w przypadkach, gdy osoba zaginęła i nie ma o niej żadnych wiadomości. Procedura ta jest szczegółowo uregulowana i wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego przez sąd, co zapewnia ochronę praw zarówno osoby zaginionej, jak i osób zainteresowanych.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 133c ustawy o finansach publicznych reguluje procedurę składania wniosku o wydanie opinii dotyczącej planowanej inwestycji przez podmiot publiczny. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia przejrzystości i efektywności realizacji inwestycji publicznych, szczególnie w kontekście partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP).

#### 1. Wniosek i jego składniki

Podmiot publiczny, który planuje realizację inwestycji, jest zobowiązany do złożenia wniosku w dwóch egzemplarzach. Do wniosku muszą być załączone następujące dokumenty:

1. **Opis planowanej inwestycji** - szczegółowy opis, który powinien zawierać informacje na temat celu, zakresu oraz przewidywanych efektów inwestycji.
2. **Wskazanie sposobu realizacji inwestycji, wraz z uzasadnieniem** - opis metod i środków, które będą użyte do realizacji inwestycji oraz uzasadnienie wyboru tych metod.
3. **Ocena efektywności realizacji inwestycji w ramach PPP** - analiza porównawcza efektywności realizacji inwestycji w ramach PPP w porównaniu do innych sposobów realizacji.
4. **Opis sposobu i źródeł finansowania inwestycji** - szczegółowy plan finansowania, w tym przewidywana wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych na realizację inwestycji w poszczególnych okresach budżetowych.
5. **Kopie aktów zatwierdzających realizację inwestycji** - dokumenty potwierdzające zatwierdzenie inwestycji przez właściwe organy, w tym plany inwestycyjne oraz opinie i oceny wydane przez właściwego ministra.
6. **Opis głównych rozwiązań technicznych i technologicznych** - szczegółowy opis technologii i technik, które będą zastosowane w realizacji inwestycji.

#### 2. Procedura opiniowania

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ma prawo, przed wydaniem opinii, zwrócić się do Ministra Finansów o wydanie opinii dotyczącej wpływu planowanych wydatków z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych. Jest to istotne dla oceny, czy planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na stabilność finansów publicznych.

#### 3. Możliwość poprawienia wniosku

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może również, wyznaczając odpowiedni termin, zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku i załączników. Jest to mechanizm, który ma na celu zapewnienie kompletności i jasności dokumentacji przed wydaniem opinii.

#### 4. Zwrot wniosku

Jeżeli wniosek lub załączona dokumentacja nie zawierają wymaganych danych, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ma prawo zwrócić wniosek podmiotowi publicznemu, podając uzasadnienie prawne i faktyczne. Taki zwrot ma na celu zapobieżenie procedowaniu niekompletnych lub niejasnych wniosków, co mogłoby prowadzić do nieefektywnego wykorzystania środków publicznych.

### Podsumowanie

Art. 133c ustawy o finansach publicznych ustanawia szczegółowe wymagania dotyczące składania wniosków o wydanie opinii na temat planowanych inwestycji przez podmioty publiczne. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że inwestycje publiczne są realizowane w sposób przejrzysty, efektywny i zgodny z zasadami bezpieczeństwa finansów publicznych. Procedura ta jest kluczowa dla oceny i zatwierdzania inwestycji, szczególnie w kontekście partnerstwa publiczno-prywatnego.

Dokumentacja wniosku

Dokumentacja wniosku w przepisach

Kodeks karny skarbowy1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

o finansach publicznych1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis