Dokumentacja psychologiczna

Dokumentacja psychologiczna to, w rozumieniu ustawy „o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów”, całość materiałów związanych z udzielaniem przez psychologa świadczeń psychologicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2. Pojęcie to obejmuje więc nie jeden określony dokument, lecz wszystkie materiały zgromadzone w związku z wykonywaniem przez psychologa takich świadczeń.

Istotne są trzy elementy tego pojęcia:

• dokumentacja stanowi zbiór materiałów, a więc obejmuje ich całość, a nie tylko wybrane części,
• materiały muszą zostać zebrane w związku z udzielaniem świadczeń psychologicznych,
• chodzi o świadczenia wskazane w art. 23 ust. 2 tej ustawy.

Związek materiałów ze świadczeniami psychologicznymi jest podstawową przesłanką uznania ich za dokumentację psychologiczną. Sam fakt posiadania określonego materiału przez psychologa nie wystarcza, jeżeli nie pozostaje on w związku z udzielaniem świadczeń objętych ustawową definicją. Jednocześnie definicja nie ogranicza dokumentacji do konkretnej formy, rodzaju dokumentu ani pojedynczego zapisu. O tym, czy dany materiał należy do dokumentacji psychologicznej, decyduje przede wszystkim jego związek z udzielanym świadczeniem.

W ustawie pojęcie to służy wyznaczeniu zakresu materiałów powstających i gromadzonych w związku z wykonywaniem świadczeń psychologicznych. Ma zatem znaczenie porządkujące i pozwala odróżnić dokumentację psychologiczną od innych materiałów, które mogą znajdować się w posiadaniu psychologa, lecz nie dotyczą udzielania takich świadczeń. W praktyce określenie to wskazuje, że dokumentację należy rozumieć całościowo, jako zbiór powiązanych materiałów dotyczących świadczeń, a nie jako pojedynczy formularz lub notatkę. Znaczenie tego pojęcia ujawnia się także przy stosowaniu innych przepisów ustawy, które odnoszą się do dokumentacji psychologicznej.