Dokumentacja powykonawcza

Dokumentacja powykonawcza to końcowy, uzupełniony zapis przebiegu i rezultatu robót budowlanych. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane i odnosi się do dokumentacji budowy, która została dostosowana do stanu faktycznie zrealizowanego. Nie chodzi więc wyłącznie o dokumenty opisujące planowane lub projektowane rozwiązania, lecz o materiały pokazujące, jak obiekt i wykonane roboty wyglądają po zakończeniu prac.

Na dokumentację powykonawczą składają się dwa podstawowe elementy:

• dokumentacja budowy z naniesionymi zmianami wprowadzonymi podczas wykonywania robót,
• geodezyjne pomiary powykonawcze.

Pierwszy element oznacza, że w dokumentach należy uwzględnić różnice między pierwotnym założeniem a rozwiązaniami zastosowanymi w rzeczywistości. Mogą one dotyczyć zakresu, przebiegu albo sposobu wykonania robót, jeżeli zmiany zostały dokonane w toku budowy. Dokumentacja powinna zatem odzwierciedlać rzeczywisty przebieg inwestycji, a nie tylko jej pierwotny plan.

Drugim elementem są pomiary wykonane po zakończeniu robót przez geodetę. Ich zadaniem jest utrwalenie w dokumentacji faktycznego położenia i usytuowania wykonanych elementów. Dzięki temu dokumentacja powykonawcza łączy opis przebiegu budowy z pomiarowym potwierdzeniem stanu istniejącego.

W praktyce dokumentacja powykonawcza służy do uporządkowania i utrwalenia informacji o tym, co rzeczywiście wykonano. Pozwala odtworzyć przebieg robót, uwzględnić zastosowane zmiany oraz ustalić stan obiektu po ich zakończeniu. Ma znaczenie jako źródło informacji przy ocenie zgodności wykonania z dokumentacją budowy, a także przy późniejszym korzystaniu z obiektu, jego utrzymaniu lub wykonywaniu kolejnych prac. Jej istotą jest zgodność z rzeczywistym stanem powstałym w wyniku robót, potwierdzonym także przez geodezyjne pomiary powykonawcze.