Dokument potwierdzający tożsamość

„Dokument potwierdzający tożsamość” to dokument, który pozwala ustalić, kim jest dana osoba. W rozumieniu ustawy „Bezpieczeństwo imprez masowych” pojęcie obejmuje wskazane wprost rodzaje dokumentów, a także inne dokumenty, jeżeli spełniają określone wymagania.

Do tej kategorii zaliczają się: dowód osobisty, tymczasowe zaświadczenie tożsamości, paszport, prawo jazdy, legitymacja szkolna, legitymacja studencka oraz dokument stwierdzający tożsamość cudzoziemca. Ustawa dopuszcza również posłużenie się innym dokumentem, ale taki dokument musi jednocześnie potwierdzać tożsamość, zawierać wizerunek twarzy oraz wskazywać adres zamieszkania osoby. Nie każdy dokument zawierający dane osobowe będzie więc automatycznie dokumentem potwierdzającym tożsamość w znaczeniu przyjętym w tej ustawie.

Pojęcie ma znaczenie przy czynnościach, w których konieczne jest sprawdzenie tożsamości osoby związanej z wydarzeniem objętym przepisami o bezpieczeństwie imprez masowych. Dokument pełni wtedy funkcję środka identyfikacji i umożliwia porównanie danych oraz wizerunku z osobą, która się nim posługuje. Dzięki ustawowemu wyliczeniu wiadomo, jakie dokumenty są uznawane za wystarczające, a także jakie warunki musi spełniać dokument niewymieniony wprost w przepisie.

W praktyce definicja porządkuje zasady identyfikacji uczestników i innych osób, których tożsamość ma znaczenie w związku z imprezą masową. Obejmuje zarówno dokumenty powszechnie używane przez obywateli, jak i dokumenty przeznaczone dla określonych grup, w tym cudzoziemców, uczniów i studentów. Wymóg wizerunku twarzy i adresu zamieszkania przy innych dokumentach ma zapewnić, aby dokument zawierał informacje pozwalające na możliwie jednoznaczne ustalenie tożsamości.