Dochód członka rodziny

Dochód członka rodziny to pojęcie stosowane w ustawie „o świadczeniach rodzinnych” do określenia sytuacji dochodowej konkretnej osoby należącej do rodziny. Nie chodzi o dochód uzyskany wyłącznie w jednym miesiącu ani o bieżące wpływy, lecz o wartość ustalaną na podstawie dochodu osiągniętego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

Istotnym elementem tej definicji jest przeciętny miesięczny charakter dochodu. Oznacza to, że dochód z właściwego roku służy do ustalenia kwoty przypadającej przeciętnie na jeden miesiąc. Tak określony dochód odnosi się do pojedynczego członka rodziny, a nie do całej rodziny jako jednej osoby. W praktyce dochody poszczególnych członków mogą być następnie uwzględniane przy ocenie sytuacji rodziny na potrzeby świadczeń przewidzianych w ustawie.

Znaczenie ma także moment, z którego pochodzi dochód. Co do zasady bierze się pod uwagę rok kalendarzowy poprzedzający okres zasiłkowy, czyli okres, za który ustalane jest prawo do świadczeń. Dzięki temu organ rozpatrujący sprawę dysponuje okresem odniesienia pozwalającym ocenić dochód członka rodziny w sposób ujednolicony, zamiast opierać się wyłącznie na przypadkowej sytuacji z jednego miesiąca.

Definicja zastrzega jednak stosowanie przepisów art. 5 ust. 4-4c ustawy. Oznacza to, że w przypadkach objętych tymi regulacjami sposób uwzględniania dochodu może podlegać szczególnym zasadom. Samo hasło wskazuje więc zarówno podstawowy sposób ustalania dochodu, jak i konieczność sprawdzenia, czy w danej sprawie nie mają zastosowania ustawowe wyjątki.

W praktyce pojęcie to służy do ustalenia, jaki dochód należy przypisać danemu członkowi rodziny przy badaniu prawa do świadczeń rodzinnych. Może mieć wpływ na ocenę, czy rodzina spełnia warunki dochodowe przewidziane w ustawie. Definicja wyznacza zatem okres, sposób uśrednienia oraz osobę, której dochód jest brany pod uwagę.