Dobry stan środowiska wód morskich

„Dobry stan środowiska wód morskich” oznacza w ustawie „Prawo wodne” taki stan morza, w którym wody są czyste, zdrowe i urodzajne, a korzystanie ze środowiska morskiego odbywa się w sposób zrównoważony. Chodzi o zachowanie równowagi między działalnością człowieka a zdolnością ekosystemów do prawidłowego funkcjonowania, odtwarzania się i dalszego zapewniania możliwości użytkowania morza.

Pojęcie obejmuje kilka powiązanych elementów:

• ekosystemy morskie powinny zachowywać właściwą strukturę, funkcje i procesy, a także odporność na niekorzystne zmiany wywołane działalnością człowieka;
• warunki fizjograficzne, geograficzne, geologiczne i klimatyczne powinny umożliwiać prawidłowe działanie tych ekosystemów;
• ochronie podlegają gatunki i siedliska występujące w wodach morskich, a działalność człowieka nie powinna prowadzić do zanikania naturalnej różnorodności biologicznej;
• równowaga między różnymi składnikami biologicznymi środowiska powinna być zachowana;
• właściwości hydromorfologiczne, fizyczne i chemiczne ekosystemów, również te ukształtowane przez działalność człowieka, powinny pozwalać na ich prawidłowe funkcjonowanie;
• substancje i energia wprowadzane do morza przez człowieka, w tym podmorski hałas, nie mogą powodować zanieczyszczenia wód morskich.

Definicja pokazuje, że dobry stan nie sprowadza się wyłącznie do braku widocznych zanieczyszczeń. Obejmuje także kondycję całych ekosystemów, ochronę ich różnorodności, odpowiednie warunki środowiskowe oraz ograniczenie presji związanej z korzystaniem z morza. Pojęcie służy jako prawny punkt odniesienia dla działań podejmowanych w oparciu o podejście ekosystemowe. W praktyce wyznacza standard, do którego powinno zmierzać zarządzanie środowiskiem wód morskich, tak aby możliwe było zarówno zachowanie jego wartości przyrodniczych, jak i zrównoważone prowadzenie działalności przez człowieka.