Dobry stan ekologiczny

„Dobry stan ekologiczny” to ustawowo określona kategoria oceny jednolitych części wód powierzchniowych. Oznacza, że dana część wód została zaklasyfikowana jako pozostająca w dobrym stanie ekologicznym, zgodnie z zasadami przewidzianymi w przepisach wykonawczych. Nie jest to więc ogólne, potoczne stwierdzenie, że woda jest dobrej jakości, lecz wynik formalnej klasyfikacji przeprowadzonej według określonych kryteriów.

Pojęcie obejmuje wyłącznie jednolite części wód powierzchniowych inne niż silnie zmienione lub sztuczne. Oznacza to, że ustawowa definicja nie odnosi się do wszystkich części wód powierzchniowych w taki sam sposób. Z jej zakresu wyłączono części wód, których charakter został silnie zmieniony, oraz takie, które zostały utworzone przez człowieka. Dla tych kategorii ustawa posługuje się odrębnymi zasadami oceny.

Uznanie wód za pozostające w dobrym stanie ekologicznym zależy od dwóch powiązanych elementów:

• przedmiotem oceny musi być właściwa, naturalna jednolita część wód powierzchniowych, a więc nie część silnie zmieniona ani sztuczna;
• przeprowadzona klasyfikacja stanu ekologicznego musi prowadzić do wyniku określonego jako „dobry”, przy zastosowaniu definicji i zasad klasyfikacji wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy „Prawo wodne”.

Definicja pełni funkcję porządkującą i klasyfikacyjną. Pozwala ustalić, kiedy stan ekologiczny konkretnej części wód może być prawnie opisany jako dobry, a także zapewnia jednolity sposób posługiwania się tym pojęciem w gospodarowaniu wodami i ocenie ich stanu. O wyniku nie decyduje zatem samo wrażenie dotyczące wyglądu lub czystości wody, lecz klasyfikacja wykonana według ustawowo określonych reguł. W praktyce pojęcie służy do oznaczania części wód spełniających poziom stanu ekologicznego uznany w tej klasyfikacji za dobry.