Dobry potencjał ekologiczny

Dobry potencjał ekologiczny to ustawowa kategoria oceny stanu ekologicznego określonych wód powierzchniowych. Odnosi się do dwóch rodzajów jednolitych części wód: silnie zmienionych, czyli takich, których charakter został w istotnym stopniu przekształcony, oraz sztucznych, utworzonych przez człowieka. Nie opisuje więc bezpośrednio wszystkich właściwości wody ani nie jest ogólnym określeniem jej jakości. Dotyczy możliwości prawidłowego funkcjonowania ekosystemu wodnego w warunkach wynikających z jego zmienionego albo sztucznego charakteru.

O uznaniu potencjału za dobry decyduje wynik klasyfikacji ekologicznego potencjału danej jednolitej części wód. Klasyfikację przeprowadza się według zasad uwzględniających ustawową definicję klasyfikacji określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy Prawo wodne. Pojęcie obejmuje zatem łącznie:

• właściwy przedmiot oceny, czyli silnie zmienioną albo sztuczną jednolitą część wód powierzchniowych;
• zastosowanie odpowiedniej klasyfikacji potencjału ekologicznego;
• uzyskanie w tej klasyfikacji wyniku określonego jako dobry.

Określenie „dobry” nie wynika wyłącznie z opisowej obserwacji konkretnego odcinka rzeki, zbiornika lub innego obiektu wodnego. Jest formalnym rezultatem oceny dokonanej według właściwych reguł klasyfikacyjnych. Dzięki temu można w sposób uporządkowany określać, jak przedstawia się potencjał ekologiczny wód, których warunki zostały silnie zmienione albo które powstały jako sztuczne.

W ustawie pojęcie to służy do kwalifikowania wyników oceny ekologicznej takich wód i odróżniania ich od innych poziomów potencjału. Ma znaczenie praktyczne przy monitorowaniu oraz planowaniu działań dotyczących ochrony i gospodarowania wodami, ponieważ wskazuje, że dana silnie zmieniona lub sztuczna jednolita część wód osiągnęła poziom potencjału zaklasyfikowany jako dobry. Aby ustalić, czy konkretne wody spełniają to kryterium, trzeba odwołać się do wyniku właściwej klasyfikacji oraz zasad określonych w przepisach wykonawczych.