Dobrowolny fundusz emerytalny

Dobrowolny fundusz emerytalny to szczególny rodzaj funduszu emerytalnego utworzonego przez powszechne towarzystwo emerytalne. Oznacza to, że jego powstanie nie jest przypadkowe ani zależne wyłącznie od prywatnej decyzji podmiotu, lecz musi nastąpić zgodnie z przepisami ustawy regulującej organizację i funkcjonowanie funduszy emerytalnych. Definicja wskazuje więc zarówno na charakter funduszu, jak i na podmiot uprawniony do jego utworzenia oraz podstawę prawną jego działania.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• dobrowolny charakter, wskazujący, że fundusz należy do obszaru dodatkowego, nieobowiązkowego oszczędzania na cele emerytalne;
• forma funduszu emerytalnego, a więc zorganizowanej instytucji działającej według szczególnych reguł właściwych dla funduszy emerytalnych;
• utworzenie przez powszechne towarzystwo emerytalne, które jest podmiotem wskazanym w definicji jako założyciel funduszu;
• działanie na podstawie odrębnych przepisów, regulujących organizację i funkcjonowanie takich funduszy.

W ustawie „Indywidualne konta emerytalne oraz indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego” pojęcie to służy precyzyjnemu określeniu rodzaju instytucji związanej z systemem dobrowolnego oszczędzania emerytalnego. Dzięki temu wiadomo, że przepisy odnoszące się do dobrowolnego funduszu emerytalnego dotyczą funduszu spełniającego wszystkie wskazane warunki, a nie dowolnego podmiotu oferującego produkty związane z oszczędzaniem na emeryturę.

W praktyce definicja ma znaczenie identyfikacyjne i porządkujące. Pozwala odróżnić ten fundusz od innych form gromadzenia środków emerytalnych oraz wskazuje, że jego status, organizacja i zasady działania powinny być oceniane z uwzględnieniem przepisów ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Samo określenie „dobrowolny” podkreśla natomiast, że uczestnictwo w rozwiązaniu opartym na takim funduszu wiąże się z dodatkowym, nieobowiązkowym wymiarem zabezpieczenia emerytalnego.